Bir Sonbahar Hikayesi Şiiri - Aydın Göl

Aydın Göl
49

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Bir Sonbahar Hikayesi

Ciglik cigliga gök gürültüsü
Rüzgar sanki delirmis
Öyle bir esiyorki yer yerinden kopuyor
Yagmur nasil yagacagini sasirmis
Bardaktan dökülürcesine yagiyor
Sehir buram buram korku tütüyor
Esrarengiz bir canavar dolasiyor sanki
Her düsen yildirimda duyulan telas
Bir sarsinti dehset verici bir ugultu
Araba silecekleri vargücüyle çalisiyor
Yorulmuslar ama pes etmiyorlar
Düsen her damlaya bas kaldiriyorlar
Cadde boyu yagmura tutulan insanlar
Bazilari tedbirli semsiyesi olanlar
Ama rüzgar onlara bile meydan okuyor
Ani bastiran selden kaçisanlar
Mazgallar bile yenik düsmüs
Kimsesiz çocuklar apartman önlerinde
Üstleri islanmis viran olmuslar
Tepelerine yagan yagmurla
Bogazlarindan asagiya akan kirlerden belli
Ne kadar kötü bir hayatin ortasinda olduklari
Tek korumaya çalistiklari ise kendileri degil
Ellerindeki tiner siseleri
Sadece o kokuyu korumaya çalisiyorlar
Kendilerini bile unutmuslar
Peki o sokak kedilerine ne demeli
Hangi binaya girseler ardinda bir kovalayan
Onlar bile canlarindan bezmis
Karsi kaldirimda duran igde agaci bile suskun
Ama birseyler anlatma çabasý içinde
Bir saga sallaniyor bir sola
Düsen her sari yapraginda bir feryad
Alacakaranlik hala iz sürüyor
Hava bile kararsiz kalmis
Gece ile gündüz arasinda
Karanlik ve aydinlik barismislar
Sarmas dolas kucaklamislar birbirlerini
Cadde sonunda yüksek bir sesle patlayan
Trafonun alevi ta burayi bile aydinlatti
Lambalar sönük
Usul usul yanan soba bile çaresiz
Sanki o bile titreyerek yaniyor
Ve karanlik yine yaptý oyununu
O dehset verici ortam dahada karardi
Perdeler ardina kadar açý k
içerisi aydinlansin diye
içimden yükselen ürpertiler
Ve o buz gibi ortamin içinde
Engel olamadigim dis tikirtilari
Sardigim cigaram sanki bana umut verdi
Öyle bir dagittiki kafami
Hiçbirsey umrumda degil sanki
Herseyi unutturdu o zindan karanlikta
Gözüme takilan tek sey
Karsi duvarda asili olan takvimdi
Hayal gibi duruyordu ilerledim
Duvardan indirdim ama hiçbir sey okunmuyordu
Kaldirip yerine tam asacaktimki
Ani çakan simsek herseyi cevaplar gibiydi
Tarih: 13 ekim beni terkedisinin yildönümü
Ellerimden kayip yere düsen takvimin
Gürültüsü daha bir korkuttu beni
Bense birdenbire kahkaha atmaya basladim
Deli olmusçasina gülüyorum
Aglanacak halime
Oldugum yere yigilip kaldim
Gözlerimi açtigimda heryer islak
Ama camdan içeriye giren günes umut verici
Pencereye yaklasip disariya baktim
Manzara korkunçtu
13 ekim sonrasi
Geride kalan virane bir sehir
Gözlerim dolu dolu oldu
Ama hala bir umudum vardi
Kimbilir belki yarin daha güzel olur...

Aydın Göl
Kayıt Tarihi : 23.9.2009 22:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yüksel Nimet Apel
    Yüksel Nimet Apel

    Duygu derinliği bu şiirle, su yüzüne çıkmış; her ruhun sığındığı bir liman vardır...Bizler de sevmek sevilmek isteriz sevdiklerimiz bizim kalelerimizdir; çıktığımızda derin bir nefes aldığımız limanlarımızdır...Hayatın çilelerinden bıktığımızda, sevdiklerimize sığınmak isteriz...Doğada ki olumsuz olaylarla ayrılık acısını özdeşleştirdiğiniz şiirinizi okurken yaşar gibi oldum çok, çok güzeldi tebrikler...

TÜM YORUMLAR (1)