Bir Sensizlik Anı Şiiri - Ahmet Öcal

Ahmet Öcal
7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Bir Sensizlik Anı

olmayınca yüzünün yanılası kıvrımları...
olmuş olmanın ne anlamı var.
bir bahar...
ama yaşanılması gereken yüzünün hüzün mevsimi
şöylesine kıvrılıp yanına sığınmak
bu mültecilik senin ülkende güzel
dermensız bir yara
ama ölmemek ölesiye kanamak
bu işte sensizliğin anlamı kalabalıklarda yalnız başına kalmak

ellerinde gördüm hayatı
nasırsız çizgilerinde
hissedilen... görülmeyen o titreme
bir çocuğun soluk yüzünde; aynı titreyiş
bir gülün figanında
avuçlarına sığabilirdim.
utangaç bir ciddiyetle bir araya gelen parmaklarına
hapsolabilirdim.
yoksunluğunda hiç bir zindan yetmiyor bana

mühimdeğil böyle hayatın ortasında kalmak
günlerin geçme gayreti boşuna
gecelere yenilmek kanıma dokunuyor
geceler ki
karanlığı bana helalliği
ve tafra tanımazlığıyla aynı gözlerin
bütün veballeri gözlerin saklar
bakışınla yaktığın meydan okumaların
o zamansız rest çekmelerin haddi hesabı yok

o kıpırdanma
suskunluğunla uyumlu karatı
bütün hesapları ödeten o replik...
o gemlik zeytini karasına eşlik
o tanıdık bildik ...
eziklik...
eğer o kara feryat rüyalarıma dolmasaydı
sana nasıl aşık olurdum gözlerin olmasaydı

şimdi bir sensizlik anındayım
bir savaş dansında
ölüm gelmeden evvel
aşkalede bir ırgat yatağında
bir mavzerin sabırsızlığındayım
tüm tetikler bakışlarından yana
her hissedişimde yokluğunu her dalışımda uzaklara
mermiler dökülür kirpiklerimden
ben meçhul zamanların katili
sen cümlelerimin gizli öznesi
her şiirde unutup adındaki gizli harfleri
yüreğimdeki bu sevdayla her vakit sana kurulurum
beynimi mıhlayıp seni düşünme tutsaklığına
vurup hayatın taşanılası yanlarını
her sabah sana vurulurum
bütün kinleri yanıma alıp
hesaba katmam bir çok şeyi
tek sende durur
tek sende durulurum

(1999 Edirne)

Ahmet Öcal
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!