Bir Ölünün Şiiri Şiiri - Muhammet Bora C ...

Muhammet Bora Candan
163

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Bir Ölünün Şiiri

Kanserleşmiş aşkımın hıçkırıklar içinde ağlayışıdır bu şiirim.
Kim bilir tekrar nerede, ne zaman karşında beliririm.
Belki giderim sol koltukaltımda aşkımla hiçliğe.
Sen bir ilkbahardın kar olup yağdın gençliğime.
Seni aradı gözlerim yokluğunda.
Neden aradı bilmiyorum,
Varlığın da yokluğun da birdi nasılsa.
O beni sevmedi boş ver, diyemedim.
Bugün de seni bana sordum canım sevgilim.
Senin de kendini ölümle avuttuğun oldu mu?
Aşk gözlerinden gözlerime vahiydi
Sana söylemesem görevimi yapmamış olurdum.
Yoksa sana aşkı zembille indiremedim diye mi kızdın?
Sen vardın, yokluğun vardı, sensizlik vardı.
Sensizken sen demek kutupta açan bir kasımpatı…
Şimdi sen neredesin, ben nerede
Kelebekler kışın gelmezmiş çiçekleri görmeye.
Sonbahar yaprakları düşüyor uçurumlarıma.
Kandan kar yağdı sana sakladığım aşkımıza.
Neyse ki aşkı yaratanla sabrı yaratan aynı…
Gideyim uzaklara, sil hafızandan beni
Ne dediklerimi hatırla ne de yaptıklarımı.

Hamdım, piştim, senin sözlerine kandım.
Acısı dinmedi, hâlâ ağrıyor bir yanım.
Deli gibi sevdim seni, susadım, yandım aşkınla.
Peki aşk nedir, hadi bana bak ve açıkla.
Aşk ya da aşık diye bir şey yok.
Ben aşkı da kendimi de öldürdüm, ölmem bir daha.

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 12.6.2014 14:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!