Bir Fırtına Bir Fırtınaya Yakışır

Osman Demircan
657

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Bir Fırtına Bir Fırtınaya Yakışır

Ben yüksek dağlara yağan karım. Güneş olup sevme beni, eririm sonra. Yağmur olup yağma üzerime, her damlan bir kurşun gibi saplanır yüreğime. Eğer beni sevmek istersen gerçekten, kardelen ol. Yüreğimin buzlu duygularından çık dışarı. Işığı seninle göreyim. Öyle bir yara aç ki bedenimde, kardelenler açsın tenimde. Eğer bana dokunmak istersen, ellerin tertemiz olsun. Çünkü ben parmak uçlarından berrak bir kristal gibi dökülmek isterim. Eğer yüreğinde kaçma duyguları dört nala koşuyorsa, kar üstünde koşan atlar gibi gel bana. Gör o zaman, kar üzerinde koşmak nasıl olur. Gör o zaman dağlarda, koşar adım mutluluğa yürümek nasıl olur. Mutluluk bembeyaz kar örtüsüdür, kaldır at diğer kumaşları üzerinden. Çıplaklığına ört kar kristallerimi. Sen bembeyaz dünyamda bir kar tavşanı ol, ürkekliğin değsin tenime. Avcılar düşerken peşine, yüreğimin gizli köşelerinde saklan. Bir ben bileyim kanını dökmeden, damarlarındaki sıcaklığı. Bir ben bileyim sendeki sıcaklığı.
Eğer beni sevmek istersen, dağlara bağırmayı öğren. O zaman bir çığ gibi düşerim ayak dibine. Sana beyazın en beyazını, saflığın ve dokunulmamışlığın en güzelini getiririm. Sen yeter ki sesinii yükselt. Kısık ses böcekleri uyandırır, çığlık ise karları yerinden oynatır. Bildiğin tüm dillerin haykırışlarıyla gel bana. Ben seni sesinden ve nefesinden tanırım. Çığlığına çığ gibi koşarım.
Eğer beni sevmek istersen üşümeyi öğren. Sırtından bumbuz ter aksın. Gözlerin buz gibi baksın. Üşüyen yerlerini, kar ile sıvarım. Seni tenimin kristalleriyle hayata döndürürüm. O zaman inanırsın sevmenin bir hayat kurtarmak olduğuna.
Beni sevmek istersen eğer, kar yağarken sokak lambalarını seyret. O zaman anlarsın karanlıkla aydınlığın nasıl yan yana bulunduğunu. Beni sevmek istersen, kar yağarken sokak ateşini seyret. O zaman anlarsın soğuk ile sıcağın nasıl yan yana gelebildiğini. Sefaletin duygu zengini bir yüreği ne hale getirdiğini görmek istersen, sana bakarken içimde düşen çığları gör.
Beni sevmek istersen dokun yüreğinin tellerine. Eğer hüzzam bir şarkı yankılanırsa içindeki salonlarda, mehtabı alıp yanıma gel. Hiç sabah olmasın şarkısını dudaklarımıza ezberlet.
Ben yüksek dağlara yağan karım. Eğer beni sevmek istersen, sen de bir dağ evi ol. Ocağında çam dalları tutuşsun. Aşkın dumanı gökyüzüne çıksın. Ben kapını rüzgarla tıklatırım. Üzerinde hafif bir şey olsun. Beni karşında görünce eteklerin açılsın.
Yağmur olmayı bırak, güneş olmaktan vazgeç. Bir fırtına bir fırtınaya yakışır. Esintimiz tozu dumana katsın. Sen kuzey rüzgarı ol ben poyraz... Sevmek dünyayı yerinden oynatmaktır. Gel dünyaya bembeyaz bir oyun oynayalım. Gel dünyayı kar fırtınamızla kuşatalım.

Osman Demircan
Kayıt Tarihi : 7.9.2010 00:52:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!