Bir Dağın Ardından Şiiri - Yücekaya Ömer

Yücekaya Ömer
100

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

Bir Dağın Ardından

“on üçümde bırakıp gittin beni
hala on üçümde gibi seviyorum seni”
.
.
gittiğinde on üçündeydim
geldim kırk üçüme
ki gitmek hiç yakışmadı sana bilesin
Kızılırmak gibi upuzun bir acı kaldı içimde
ne baharlar yaşadım çiçeksiz, yapraksız
ne günlerim geçti; sigarasız…
parasız…
babasız…

kaç Allahsız geceyi sabaha kavuşturdum bir bilsen
çocuk olmadan büyüdüm
büyümeden yaşlandım
bahşiş bıraktım gözyaşımı aç gözlü simsarlara
ne gecelerim oldu; sabahsız
okula gittim; önlüksüz…
yakasız…
kitapsız…

gittin omuzlar üzerinde
her namluya av oldum bu kanlı ormanda
kahpe pusulara düştüm
kırıldı içimdeki meleğin kanatları
bırak yağmuru
bir damla suya bile küstüm

gittiğinde; çocuktum
derler ya; bıyıklarım terlememiş’ti
dünyayı sırtıma yükleyip, beni terlettiler
el bebek, gül bebek acı emzir'diler
kızıl kana boyadılar masmavi denizlerim’i
yıkılmaz sandığım her şeyi
bir fiske ile yıktılar

sen gittin…
güvercinlerin de uçtu gitti ardından
ipotekli hayaller kaldı geriye
akbabalar üşüştü başıma
silahım yastığımın altında uyudum
bazen acılar bana tutundu…
bazen de ben acılara yamandım

ah uzak yolların yolcusu Abbas
ah hep dostluğa el uzatıp, hep sırtından vurulanım
neden bu kadar erken gittin?
neydi derdin?
sahipsiz akvaryumlar gibi küflendinde
neden bize demedin

sen sevdirmiş tin o yanık türküleri
bir su kıyısında çadır kurup, ateş yakmayı
çocukla çocuk olup
hayvanlarla konuşmayı

şimdi; bir kamp ateşinin çıtırtısında
sana yenilgilerimi getirdim baba
al sana…

ben gittiğine kızmıyorum
neden beni de götürmedin diyorum
duy sana…

Yücekaya Ömer
Kayıt Tarihi : 1.6.2020 12:12:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!