Bir Akşamüstü........................... ...

Halenur Kor
712

ŞİİR


26

TAKİPÇİ

Bir Akşamüstü.................................................................HÂTIRA

Sıcacık bir yaz akşamı. Batan güneş öyle güzel ki...
Balkonun demirine dayanmış bir halde ne kadar durmuşum bilmem? Kim bilir neler düşünüyordum? İçerdeki bağrışmalar artık o kadar sık olmaya başlamıştı ki, çocukların sesleri evin bir parçası sanki...
İşte, evlerine dönen erkekler. Evlerin direkleri. Elleri, kolları dolu, servis arabasından lojmanın bahçesine dağılmaya başladılar. Koşarak babalarını karşılayan, paketlerini taşıyan çocukların çığlıkları yukarı kadar geldi. İçerdeki şamata durdu. Çocuklar balkona koşmuştu. Gözleri babalarını aradı.
Herkes evine girdi. Bahçe yavaş yavaş boşaldı. Akşamın karanlığı bir sis gibi etrafı sardı. Çocuklar balkondan içeri girdiler. Şimdi içerde bir sessizlik var, neden acaba?
Karşı bloklar ışıl ışıl, mutfaklar cıvıl cıvıl. Masalar dolu. Evin beyleri baş köşede. Sıcacık çorbalarının kokusunu içlerine çekip, kadınlarına sevgiyle bakıyorlar. Çocuklar neş'eli. Günün haberleri babaya anlatılıyor. Herhalde mutluluğun en yoğun olduğu zamanlar bunlar...
Nasıl da dalmışım? Kapalı perdelerin arkasını görmüş gibi... Balkonun demiri ne soğuk! Saat de ne çabuk geçmiş.
''Haydi çocuklar, yemeğe.''
Sorular aynı:
''Anne, babamız nerde? ''
''Yavrum, nerde olur, tabii hizmette! ''
''Gariphane'' koymuşlar adını. Ordakiler mi garip, evdekiler mi? Kimler geliyor, kalıyor, ne anlatıyor? Ben mi garibim, çocuklarım mı? Hizmet diyor adına. Ne güzel! Evini unutturan, sofraya çocuklarını küstüren, evin neş'esini alan, düzenini bozan, gece yarılarına kadar uzayan, uzayan, uzayan hizmet! Ama neye? Nasıl? Nerde yazıyor? Böylesine evinden, böylesine ailesinden koparan nasıl hizmet bu?
Erkek derler; evin erkeği, evin direği. Ekmek getireni. Şöyle bir görününce güven vereni... Aynı zamanda bekleneni, özleneni belki... Her gece saat birde, ikide evine gelen, çocuklarını uyurken gören, cumartesi, pazar hiç görünmeyen, hizmet aşkıyla yanan evin erkeği... Dövmesi yok, sövmesi yok... Acaba kendi de mi yok?
Evin hanımı, kendine yetmesini bileceksin sen! Ana olup çocuklarına bakacaksın sen! Otur, kendi başına yemeğini ye! Kadınsın, buna katlanacaksın. Alış artık, evin beyi hizmette. İster uyu, ister yat! Kısacık aklın bilir, istersen nâra at! Gece birde kapının zili nasıl olsa çalacak. Evin beyi huzurlu, yatağına yatacak. Cennetin kapıları ona açılacak. İsyân edip kötü söyleme, günah edersin. O hizmette, sen bir eksik eteksin.
Ağzını açma, sakın konuşma!
Yanılıp da nerdesin diye sorma sakın ha!
Evin beyi hizmette, sen işine bak!
İsyân etme, öbür dünyada olursun rahat!

Hâlenur Kor
28 Eylül 1983 / Sİvas

Halenur Kor
Kayıt Tarihi : 25.7.2007 22:46:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bazı insanlar, biraz meyil görürlerse, bazı insanları avuçlarına alıp, istedikleri gibi yönlendirirler... Ne yazık ki en güzel seneler böyle hebâ edilir. Artık her şey düzelmiş gibi görünse de, o yılların etkileri hiç kaybolmaz. Hele ki çocuklarda... Hâlenur'un bir anısı...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Özgür Kılıç
    Özgür Kılıç

    hüzünlü bir anı...hayat işte...zor zamanların sessiz çığlığı dizelerinizde dile gelmiş..yüreğinize sağlık...

  • Dinmez Er
    Dinmez Er

    Ucu bana da dokundu.Ne yaparsanız yapın gerçekler acı ve değiştirilemez.Ben de görevde iken böyleydi evdeki durum herhalde. Bunları yazmak yüreklice bir davranış.Alkışlanmalıdır.Cesur yüreği kutlarım.

  • Özay Sağlam
    Özay Sağlam

    Erkek derler; evin erkeği, evin direği. Ekmek getireni. Şöyle bir görününce güven vereni... Aynı zamanda bekleneni, özleneni belki... Her gece saat birde, ikide evine gelen, çocuklarını uyurken gören, cumartesi, pazar hiç görünmeyen, hizmet aşkıyla yanan evin erkeği... Dövmesi yok, sövmesi yok... Acaba kendi de mi yok?
    Evin hanımı, kendine yetmesini bileceksin sen! Ana olup çocuklarına bakacaksın sen! Otur, kendi başına yemeğini ye! Kadınsın, buna katlanacaksın. Alış artık, evin beyi hizmette. İster uyu, ister yat! Kısacık aklın bilir, istersen nâra at! Gece birde kapının zili nasıl olsa çalacak. Evin beyi huzurlu, yatağına yatacak. Cennetin kapıları ona açılacak. İsyân edip kötü söyleme, günah edersin. O hizmette, sen bir eksik eteksin.
    Ağzını açma, sakın konuşma!
    Yanılıp da nerdesin diye sorma sakın ha!
    Evin beyi hizmette, sen işine bak!
    İsyân etme, öbür dünyada olursun rahat!
    çok güzeldi...saygılar

  • Sinan Biçer
    Sinan Biçer

    hepsı bırbırınden guzel zevkle okudum tebrıkler

  • Selami Tıraşlar Elazığ
    Selami Tıraşlar Elazığ

    Her insanın bir akşam üstü etrafı gözleyşi var yüreğinize saglık bende sızı okurken bir şiirim aklıma geldı antolojıde kayıtlı ''ey insanoğlu'' diye dört kıtadan ıbaret bır dortluk şoyle
    fakirin hakkı var kazançda malda,
    binlerce aç yatamıyor,gözleri yolda
    zengini ararsan sazda yada barda,
    Allah'tan korkunuz ey insanoğlu

    toplum yarası olan bırseyler anlattım paylaşırsanırız sevınırım saygılarımla

    selamiii

  • Ünal Kar
    Ünal Kar

    hayattan bir pencere...

    işler ve dünya koşturmaları evinden eşinden çocuklarından daha kıymetli mi....

    kendimi sorguladım hemen....

    etkileyiiici bir çalışmaydı kutluyorum....

TÜM YORUMLAR (6)