Beşeriyet Mayasının Özü!

Mehmet İslami
1471

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Beşeriyet Mayasının Özü!

A mâda nûruna hoş nazar etti
K i nûrundan habibini var etti
I stınâ: mükevvinata bar etti
L illâhi âşk ile bahtı yâr etti
L ivâil hamd sancağını hür etti
I ktâ himmetini bi karar etti

O’nun Arşı AB’da ahû zâr etti
L eylâ derken Mecnûn Mevlâya gitti

S eni bir katreden halkeden Halîk
E tti mevcûdata EŞREFÎ MAHLÛK
N imete nankörlük edersin meczûp?

K âinâtsın kâinâtın özü sen
U ruç eden mirâcının gözü sen
L âyüsele tevcih edip yüzü sen
U sûlünce takip eyle izi sen
S ana habîb diyen âşkın nâzı sen
U uzakta arama seninlesin sen
N ûruna bakınca tecelli etti

S en getirdir Amentü ile beşi
E ezelden ebede bulunmaz eşi
N amütenâhi sonsuzluk güneşi

O ol derse oluverir olmaz yok

 madaki muhabbetin eseri
L â bahrine salıverdi Kevseri
L ayüselle tescillidir değeri
 rşta misafiri oldu Habibi
H ikmeti, derdlerin odur tabibi

C emâliyle kâinâtı güldürür
C elâliyle ceberrutu öldürür

 ’ma-da nuruna muhabbetinden
Ş emşi Kamer daha mevcud değilken
K endi nuru ile mütekâmilken
I trat’e vasıta Resûl eyledi

M uhabbetten hâsıl oldu Muhammed
Û ruç etti Zat’a Hazreti Ahmed
H akikat yolcusunun yükü zahmet
 dem ile Havva oldu bahane
M evcudatın özüdür ne şahane
M ukaddes beldede geldi cihâne
E ntel dedi doğar doğmaz secde de
D ilediği ümmetiydi, sadece

S alâvatı gönderiyor melekler
 rşa direk olur bütün dilekler
V acibül vücud da dileği bekler

M ustâfadır, hem seçen hem seçilen
Û rucunda gök kapısı açılan
S ıratlarda himmetiyle geçilen
T akibinde seyrederse ümmeti
 llah’tan: döşeli, bekler cenneti
F ahr’ı kâinâttır, sebebi çünkü
 llaha dost olan, kâfirdi dünkü

 mineye muştuladı melekler
H abibullah senden doğmağı bekler
M uhammed doğunca göçer direkler
E lestü bezminden o an görülür
D oğarken şefaat izni verilir

M u’cizil beyanı, götürür Rabbım!
 lemi cürmünce batırır Rabbim!
H alis kul zikredip oturur Rabbim!
M ahlûkatta şeref bahşedilenler
Û sulünce, İblise rabb diyenler!
D eneatini açık söyleyenler

N urunda vareyledi umum mükevvinâtı
Û lûl Erbablar ile, melek le kâinâtı
R uhundan halkederek verince saltanatı
Û mûru fermanıdır, cine, inse salâtı

M evlâ’ya isyan eden evvelâ cinler idi
E beveynleri can’a senin kafan kart dedi
V e şamarı burada Kahhar’ı Rabb’dan yedi
C edlerinden hayatta bir tek azazil kaldı
Û ruç ettirdi onu melekler alemine
D arul cennette imam kılındı meleklere
 dem yaratılınca nüksetti cinliğine
T ardolundu lânetle cennetler haricine
T aki Âdem (a.s) cenneti mesken eylediğinde
I dlâl silâhı ile, yılan ve tavus gile
R aciyâne usluba kanıp kattı cennete

İ lliyyinden Mehemmede mesâjı
S aadete rehber başımın tacı
L âyüsel değil de sade düacı
 lınca müjdeyi vardı secdeye
M ürüvvet ilâhi mürüvvet diye
İ ntizâr lûtfeyledi İSLÂMİ’ye

Mehmet İslami
Kayıt Tarihi : 17.5.2021 01:25:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!