Benim Masalım Sendin Şiiri - Ömer Yücekaya

Ömer Yücekaya
151

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Benim Masalım Sendin

“susunca dünyayı duyamadığım
gönlüm yettiğince doyamadığım
benim goklamaya gıyamadığım
el bahçasında çürüyor gördün mü”

H. Gökmeşe

Falcılar bile şaşkındı, falımda sen çıktın diye
Gecenin kem gözlerine açılan bir pencerenin
iki ayrı tülüydük
Aynı kavşakta kesişse de yolumuz
başka bulutların yağmuru
başka yangınların külüydük

Şehrin kuşatılmış patikalarında sincap ürkekliği idik
Bir çıtırtı duysak korkuyla ürperirdik
İsyankar nal seslerinin korkutan gürültüsü ile
içimizden den deli taylar geçse de
Sesimizi paslı bir kilit gibi asıp dudaklarımızın kapısına
dağ gibi, taş gibi susardık

Kadim sularda istiridye kabuğuyduk
Boz bulanık nehirlere aldandık
Yerle yeksan olduk tuz çöllerinde
Acının pençeleri didikledi etimizi
Kör yarasalar uyuttuk döşümüz de
Kanımızla suladık açgözlü vampirleri

Aşk denen dergahta,
öğrendik yaramızı tuzla dağlamayı
Artık mart çiçekleri gibi kanmıyoruz yalancı baharlara
Akıllandık
Çoğaldı saçımızda kar yağışı
Zemheri ye döndü ömür
Çoktan geçtik yolun yarısını
Yaşlandık

Şimdi inanmak zor, bir zaman sevgili olduğumuza
O uzun kış gecelerinde bir kıvılcımla tutuşup
bir orman gibi yandığımıza
Artık her şey, öyle farklı ki
Toprağa gizlice gömülmüş bir cenin gibi çürüyor sevdamız
Unutmanın vahşi otları büyürken içimizde
anılar bir bir buruşuyor avuçlarımızda

Rivayet odur ki…
Uzak denizlerin türküsü olmuşsun
Ben ateş böceği gibi senin ekseninde dönerken
sen kayan yıldızlar gibi kayıp benim göğüm den
başka dünyalara gelin olmuşsun
Nasılda yakışmış beyaz gelinliğin
İçini ısıtmış herkesin
o sımsıcak güzelliğin

Bense üşüyorum...
Bütün umutlarının tırnaklarını söke söke giderken sen
ipi kopmuş uçurtmalar gibi salına salına düşüyorum
Ayrılığın adını bile anmazken…
Biz nasıl ayrıldık, ona şaşıyorum

Benim masalım sendin...
Şimdi, kimlere masal oldun?
Kime savruldu saçların?
Kime güldün o güzel gözlerinle?
Bir şarjör mermiyle dağılsa kalbim...
O güzel başın
kime yaslanacak benim yerime?

Benim masalım sendin...
Masal sız uyumayan çocuklar gibi sensiz uyumazdım
Öfkem kızgınlığım cinnetim din
Nice cehennemden sonra sen cennetim din
Eğilmez sandığım bu mağrur başı sana eğecek tim
Adam gibi bir sevda, yazılacaktı benim hesabıma
Alkışlayacaktı herkes...
Şapka çıkaracaktı sevdamıza

Şimdi dellenip te bu şehri ateşe vermez miyim?
Sensiz kalan bu sokakları cephanelik gibi
havaya uçurmaz mıyım?
Her şeye rağmen…
hala seni düşünen bu yüreği
boğma rakı gibi boğmaz mıyım?

S e n e l l e r i n o l d u n y a...
Ben kafama sıkmaz mıyım?

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 21.8.2019 01:38:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!