Beni Affet Şiiri - Mahit Türkmen

Mahit Türkmen
64

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Beni Affet

Beni affet olur mu?
Senden önce bir kadına sarıldım,
Senden önce bir bedene hayat oldum.
Ben senden önce ölmek isterken senden önce bir kadını öptüm.
Sevgilim senden önce gök bu kadar mavi, topraklar bu kadar kara ve renkler bu kadar renkli değilmiş bu anladım.
Ama bu pişmanlığım taze ve sen bunu anlayamayacaksın.
Anlayamayacaksın işte, bilmeyeceksin belki de.
Biliyor musun sen beni öpünce temizlenmişim ben,
Sen beni sarınca çıkmışım sanki dipsiz kuyulardan,
Sen neden gittin ki bilinmezlere, nasıl dağıldım ben?
"Nasıl biter bir insan?" sorusunun nasıl cevabı oldum?
Nasıl da dağıldık?

Ben anlatacağım ama anlamayacaksın sevgilim.
Bu pişmanlığım öyle bir hastalık ki,
Kendimi boş bir odaya sokup kafamı duvarlara vura vura anlatsam da anlamayacaksın.
Ama bir gün tıkanacak sokakların,
Çıkmayacak hiçbir sokağın yaşamaya.
Yediğin yemekten tat alamayacaksın mesela,
Uykuların kaçacak ve uykularınla konuşacaksın,
Bir gün yaz mevsiminde uzun kollu kıyafetler giyip, kışın stresten terleyince anlayacaksın beni.
Geriye baktığında kaybettiğin yılları göreceksin, geriye baktığında sefil bir piç göreceksin,
O zaman anlayacaksın beni.
Ağlayacaksın, yaşadıklarına ve geride bıraktıklarına.
Bir adamın hayatında ki en anlamsız sayfa olunca anlayacaksın beni,
Anlık zevklerin platonik insanı olunca pişman olacaksın ve geride kırılmış aynalar göreceksin;
Çirkinliğimin kırık aynaları kesecek bileklerini,
Ve gururun durduracak kalbini.
Öleceksin önce, tekleyecek kalbin,
Yaşattığını yaşayınca anlayacaksın.
Ben deliyim boş ver sevgilim,
Sende bu deli dediğinin satırlarına gizli öznesin.

Ve dahası güzel hatırlamayacağım seni,
Göz pınarlarımın kurumasının tek sebebisin,
Seninle uyanmak isterdim bilir misin?
Sabahın gün ışığında yüzüne yansıyan güneşi seyredip yüzünü sevmek isterdim,
Ben seninle aynı evin bir odasında uyanıp aynı evin bir odasında gözlerimi kapamak isterdim.
Ben seninle çok mu şey isterdim?

Hayallerimizi uykulara emanet etmiştim bu gece bir kabusla noktaladım.
Boş ver sevgilim ben bitirdim çoğu şeyi,
Ben bitirdim bizi,
Ben öldüm zaten,
Beni biraz gömün olur mu?
Toprağım topaklansın bir şiirle gömün beni,
Yağmur yağmasın bu sefer ve hayatım gibi çamurlanmasın toprağım,
Tütün ekin topraklarıma ve kaybedenler bir fidan diksin mezarıma,
Mezar taşım olmasın benim olur mu?
Ağlamasın kimseler, ah etmesin annem,
Gitti demesinler, bitti desinler.
Şiirim bitsin ve sonra biz bitelim,
Bir kız çocuğu "anne" desin sana masalda bitsin,

Karamsarım ben boş ver sevgilim,
Anlayacaksın fakat geç çalacak kapın,
Bitince anlayacaksın,
Geç kalacaksın,
Hoşçakal sevgilim, ben boşlukta kaldım sen de hoşça kal.

Mahit Türkmen
Kayıt Tarihi : 9.10.2017 15:37:00