Bencil Şiiri - At Avrat Şiir

At Avrat Şiir
7

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Bencil

Bulutlardan daha beyazmış insan kalbi,
Bu gerçekten doğru mu? yoksa öyle olmasını mı istedi ilahi?
Yeni doğmuş bir bebeğin ne suçu vardı ki sahi?
Bencillikleri ile karartmak istediler onca temiz nesli.

Yeni sağılmış inek sütü kadar ak kalplere,
Pamuk kadar yumuşak ama yorulmuş bir beden kadar kırılgan hayallere.
Ne zaman işte bitti deyip gelse de ümidin son raddesine,
Değişmedi küçücük bir parça güzelliği, dünyevi şevkin bencilliğine.

Nasıl kirletebildiniz o kanlı elleriniz ile?
Hayata tutunmaya çalışan, umutları için yaşayan yorgun bedenlere.
Düzeni bu mu Dünya dediğiniz boşluğun? her daim var bir şakası münasebetsizce,
Ama bir gün mutlaka çıkacak dur diyebilen bu düzene.

Çok mu zordu Tanrım söylesene?
Neden bunu revâ gördün sözde çok sevdiğin fanilerine?
Bunca bencillik içinde mi arıyalım seni? sen böyle olsun istedin diye,
Yoksa sen de mi zevk alıyorsun fanilerin bu hallerine?

Beni sorgulamak mı? senin ne haddine,
Ben isterken en doğrusunu,aciz seferilerime.
Olmasa idi bunca bencillik yerüstünde,
Doğruyu bulmak için yazdırır mı idim sana bu şiiri bir düşünsene?

Bencillik dolu bir yeryüzünde kan mı tek istediğin?
Yoksa milyonlarca insanın ölüp,yetim kalması mı küçücük bebeğin?
Eğer gerçekten istediğin buysa ve benden beklentin,
Seni aramam için beni yanlış yere göndermişsin.

At Avrat Şiir
Kayıt Tarihi : 7.11.2019 23:42:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2♾/B

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Tuna Bozbey
    Tuna Bozbey

    Öyle diyorsanız öyledir sayın şair, inanıyorum size :) İyi çalışmalar dilerim hep birlikte

    At Avrat Şiir

    Asıl ben teşekkür ederim fikrinizi paylaşma inceliğini gösterdiğiniz için.Severek takip edeceğim sizi,iyi çalışmalar mutlu günler.

  • Tuna Bozbey
    Tuna Bozbey

    Kendinizi boş kafiyelerin zincirlerinden azat etmeniz lazım dostum, şiirin ahengi sadece onunla sağlanmaz. Bazen şiirde önemli olan duygudur, bazen kaptırıştır, bazen bir sesin sürekli yinelenişidir... Hem kafiye uydurcağım diye asıl olanı yitirmek fenadır. İnanıyorum size

    At Avrat Şiir

    Amacım kafiye uydurmak değil asıl olan duygularımın insanların en kolay nasıl anlayacağı şekilnde yazmamdır.Bunun tek yoluda göze ve kulağa gelen kafiyelerin yinelişleridir.Hem duygumu özgürce anlatıp hem göze hitap edebiliyor iken bu hoş örüntüyü bozmak ahmakça olur.Oysaki ben kafiye uydurmak için aslı yitirmedim asıl olanı kafiye sayesinde daha da güçlendirdim.Ahenk ve parçanın bütünlüğü her daim kendi özgünlüğünü korudu hiç bir zaman kopukluk yaşamadı dizeler kendi arasında ilk dizeden son dizeye kadar.Tavsiye yorumların için teşekkür ederim memnun oldum bundan ama ben bu ahengi bozarsam anlamını yitirir birdaha konuaşmaz tüm şiirlerimde ki can verdiğim ruhani varlıklar.

TÜM YORUMLAR (2)