Ben Sensizlikten Üşüyorum.

Yunus Öndoğan
115

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Ben Sensizlikten Üşüyorum.

Yürüyorum kaldırımlarda
Ürkek bir serçe edasıyla.
Usulca attığım adımlarda.
Başımda mazinin sedasıyla.

Gitmiyor ki gözümden halin.
Seni düşünüp duruyorum.
Aklımdan çıkmıyor ki hayalin.
Özlemimi yerlere vuruyorum.

Yağmur yağıyor bir yandan.
Su birikintilerine düşüyorum.
Soğuk bezdirse de candan.
Ben sensizlikten üşüyorum.

Siyah gözlerin geliyor aklıma.
Derdime dert ekliyorum.
Bir gün gelirsin diye yanıma.
Umutla hep seni bekliyorum.

Nasıl bir ateşe attıysan beni.
Sönmüyor, söndüremiyorum.
Gel, gel diye çağırırken seni.
Hayatı başa döndüremiyorum.


Yunus Öndoğan
Kayıt Tarihi : 20.8.2020 20:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!