Ben Öldüm Anne Şiiri - Masal Mavisi

Masal Mavisi
4

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ben Öldüm Anne


Şiir: 8masal.mavisi8

…………………………………

Ben öldüm anne daha doğduğum gün sırf kız olduğum için
Olacaklardan bihaber açıldı gözlerim bu dünyaya, niçin???
Suçum doğmak mıydı, nedeni neydi bana duyulan bu kinin???
Beni yoracak bir gün bu cevapsız sorular, kim nereden bilsin???

…………………………………

Ben öldüm anne aklımın ermeye başladığı ilk gün
Bir kıymetim yoktu, bunu içinde gördüm bir çift gözün
Çocuk olduğumu bilemedim, çok ağırdı omuzlarımdaki yükün
Kaçıp kurtulmak istedim, yitirdim umudumu gün be gün

…………………………………

Ben öldüm anne mavimde kızılı ilk gördüğümde
Korktum, yalnızdım; sen yine yoktun o gün de
Benliğimden iğrendim, kirlenmiştim kendimce
Bir ceza kestim hemen, bedel ödemeliydim fikrimce

…………………………………

Ben öldüm anne gölgesine sığındığım çınar yıkıldığında
Yandım cayır cayır kavurucu güneş altında
Ağlamak istedim, çıkmadı sesim dipsiz bir kuyuda
Sandınız ki sevmedim ben hiç; çaresizliğimin dibindeydim oysa

…………………………………
Ben öldüm anne gecenin bir yarısı kalbimde korla uyandığımda
Görülmezdim, duyulmazdım, sevilmeye değmezdim ona kalırsa
Sen yine yoktun ben çekilirken aşağılara
Yanılmıştım yine, anladım gül diye dikene sarılınca

…………………………………

Ben öldüm anne derdime derman ararken başkasında
Yalanı, yılanı, çıyanı, bilmiyordum ben; yabancıydım bu dünyaya
Siz benden bihaber yaşarken kilometrelerce uzaklarda
Ben sessiz çığlıklardaydım avazım çıktığınca

…………………………………

Ben öldüm anne kendimi temize çekmeye yeltendiğimde bile
Girdim bir dergaha, yer edindim nice sohbetlerde
Yol aldım kilometrelerce varmak için gül kokan menzile
Huzur buldum sandım, sonunda anladım ki çabam nafile

…………………………………

Ben öldüm anne beyazları giydiğim en mutlu günümde
Yorgundum; niyetimde vardı sığınmak güzel bir gönüle
İnanmak istedim, yanılmak istedim bakınca gözlerine
Bir kuş kadar olamadın mı anne, geremedin mi kanatlarını üzerime???

…………………………………

Ben öldüm anne yâr bildiğimin bana yar olduğunu görünce
Unutmayı seçtim affetmek her türlü yaraya merhemdir diye
Çabasızlığının karşısında çırpındıkça battım ben en derine
Sabır taşım kırıldı, yüreğim dedi: "Vazgeç artık, vazgeç be!“

…………………………………

Ben öldüm anne kanatlarım kırılıp, prangalar takılıp, ruhum çarmıha gerilince
Kaçamadım bıraktığın mirastan koşsam da nefes nefese
Kabullendim, razı geldim, alın yazımdır dedim bir süre
Tadım tuzum kalmadı, içim almadı, isyan etti benliğimdeki her bir zerre

…………………………………

Ben öldüm anne gözlerimi bir başkasının gözlerinde görünce
Gülüşlerindeki güllere kandım, sandım ki yüreği denk yüreğime
Meğer zevk-i sefa imiş arzuhali; ben bilmem ki kötülük ne???
Hiç ettim kendimi hiç uğruna harcanmış bir zamanda; sen duyma, görme, yine bilme.

…………………………………

Ben öldüm anne canımı canımdan koparıp bedenimi ruhuma mezar ettiğimde
Dilim lâl oldu, gözlerim âmâ; daldım uçsuz bucaksız bir hiçliğe
Sanki asırlardır düşüyorum, bulamadım dibi; oldum zamana köle
Yalnız doğdum, yalnız yaşadım, şimdi yine yalnız ölüyorum anne.

…………………………………

Açacak tek bir temiz sayfam kalmadı karalanmış, yırtılmış, yakılmış defterimde
Özene bezene yazmak istediğim her hikaye hiç oldu bir çizikle
Girdiğim her yol alev aldı, yok oldu, çöktü yerin en dibine
Tuttuğum her dal kırıldı, güvendiğim her dağa kar yağdı anne.
Ben öldüm, ben öldüm anne.

…………………………………

02.07.2022

…………………………………

Şiir: 8masal.mavisi8

Kayıt Tarihi : 2.7.2022 02:18:00

Masal Mavisi Şiirleri

…………………………………

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Masal Mavisi
Kayıt Tarihi : 2.7.2022 02:18:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Nefes almasına rağmen onlarca belki yüzlerce kez ölen bir kızın hikayesidir.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Masal Mavisi