Ben Öğretmen Olacağım Şiiri - Gizem Pares

Gizem Pares
131

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ben Öğretmen Olacağım

Küçük yaşta öğretmen olacağım dedim
Gönül verdim bu mesleğe çocuksu heyecanımla
Tüm oyunlarda elimde bir tebeşir
A-B-C yazdım kaldırım taşlarına
Arkadaşlarım öğrencim oldu
Onlara ders verdim minik yüreğimin
Öğretmen sevgisiyle
Yıllar yılları kovaladı
Ve...ben öğretmen oldum
Bilgi tohumlarından önce
Sevgi tohumlarını ekmekti idealim
Sevgiyi körpe beyinlere işlemek
Ne kadar kolay olacak dedim
İlk hayalkırıklığım böyle başladı birden
Yaşadığım toplum sevgi kelimesini unutmuş
O da nedir ki diyecek hale gelmiş
Sevginin eş anlamlısı şiddet dercesine
Yayın yapıyor tüm tv kanalları
Bunca sevgi yandaşı öğretmenler arasında
Yanlış meslek mi seçtim acaba
Saygıyı kazımak istedim o körpe beyinlere
Saygı kavramını benim yaşadığım şekilde
Heyhat.....
Saygı hakedilen davranışa sunulan değil
Etikete parası olana iş bitirene verilen ödül olmuş
Bir kavram daha şekil değiştirip intihar etmiş
Toplumun başı sağolsun dedim sessizce
Yanlış meslek mi seçtim acaba
Hoşgörü var daha geride üzülme öğretmenim
Diyerek konuştum hep kendi kendimle
Hayret hoşgörüsüzlük bananecilik tahammülsüzlük
Dörtnala koşuyor hoşgörünün olması gereken yerde
Bunları ayıklamak tırmıklamak lazım
Benim kavramlarım daha iyi yeşersin diye
Yanlış meslek mi seçtim acaba
Tüm olumsuzluklara rağmen
Öğrencilerime en iyi şekli ben vereceğim
Bir tutam güzellik bir tutam saygı bir tutam hoşgörü
En önemlisi kocaman bir tutam sevgi katacağım
Onlardan bu duyguları katarak yeni hamur yapacağım
Onlara şekil verip yarını kuracağım
Yıllar sonra eserime gururla bakacağım
Hayır yanlış zamanda
Doğru meslek seçtim ben.

Gizem Pares
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bilgi toplumu olduk ama duygu toplumu olamadık biz megabaytlarımız yetmedi galiba....... Mesleğe gönül vermiş sevgili arkadaşlarım elele gönül gönüle bu yanlış zamanı düzeltmek elimizde sevgi dolu yüreklerimizle doğru zamana ve hep ileriye doğru birgün biryerlerde buluşmak dileğiyle HEP SEVGİYLE KALIN

  • Ahmet Daş 1
    Ahmet Daş 1

    öğretmen

    Bizim çocukluğumuzda,
    Oyun hamurları yoktu.
    Hazır oyuncaklar da…

    Ben çamurla oynardım.
    Kilden insanlar yapardım.
    Masada kitap okuyan…

    Hiç araba yapmadım.
    Ev de, villa da köşk de
    Saraylar da yapmadım

    Şimdi öğretmenim ben.
    Arabam yok,evim yok…
    Dert de değil ki zaten.

    Sadece okumuş..!
    Adam gibi adam olmuş…
    Öğrencilerim var
    ..........................................
    Neymiş efendim...? !
    Atı alan üsküdarı geçmiş miş..!
    Cehenneme kadar yolları va

  • bilalozcan
    bilalozcan

    İçinde bulunduğmuz ahavali durum
    öğretmenlerimizin eseri daha güzel eserler meydana geritlesi dileğiyle.
    yüreğinizi yürekten kutlar.
    Başarılar dilerim
    Saygı ve sevgilerimle

TÜM YORUMLAR (2)