Ben Herşeyim, Hiçbirşey Benim

Enes Taş 2
3

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ben Herşeyim, Hiçbirşey Benim

Bitiyor eylülün ömrü,
Kışı selamlayan eylül benim.
Esiyor yelleri şu güzün,
Güz ben, güzün soğuk hüznü benim.

Şu bitip yiten mevsim,
Bitip yiten ben, mevsim benim.
Yazı vedalayan kış,
Kış ben, vedalanan yaz benim.

Geceyi karartıyor güneş,
Kararan gece, batan güneş benim.
Benim geceyi aydınlatan ay,
Işığı sönen yıldız benim.

Karalar giymiş mavi gökyüzü,
Mavi benim, gök benim.
Gündoğarken yeryüzüne,
Mavi soyunan siyah benim.

Şu yaprak döken ağaç,
Ağaç ben, dökülen yaprak benim.
Birikintilerini sinesine çeken toprak,
Gözleri nemli toprak benim.

Huzur sobasında yanan odun,
Kömür benim, köz benim.
Pazar gecesinin ılık uykusu,
Ben pazartesiyim.

Uykuları uyandıran siyah,
Benim siyah, uyku benim.
Gözleri kızıla bürünen ben,
Uyku gözlerimde pas tutar benim.

Şu gözlerime devrilen tavan,
Şu sırdaş dört duvar benim.
Kapımı aralayan ışık,
Aralanan kapı benim.

Hiçlikten doğan hiçlik;
Benim hiçliğin zirvesi, benim.
Acziyet benim, zerre benim,
Ben her şeyim, hiçbirşey benim.

27.09.2017

Enes Taş 2
Kayıt Tarihi : 7.4.2018 12:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!