Ben Garip Sen Mamur Şiiri - Muzaffer Ars ...

Muzaffer Arslan 2
179

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ben Garip Sen Mamur

Bilyelerim vardı yitirince feryâd ettiğim.
Küçücük Mercan adlı bir kuzum,
Tahtadan oyma arabam
Ve çam kamgasından on dörtlü tabancam
Bir de on yedisinde kaybettiğim
Muharrem Ağabeyimin hediyesi
Fotr şapkam.
Günler ne de güzel akıp giderdi.
Her gece uçardım caminin minaresinden
Sabah olunca sokağa atardım kendimi.
Meleşen kuzularla oynar,
Annemin billur sesiyle yemeğe koşardım.
Hele o cennet tasvirleri yok mu anamın?
Ben garip bir köylü çocuğuyum.
Önümde birkaç kuzu, dağ dağ gezerim.
Boynumda ayaklarıma kadar uzanan
azık torbam türküler söylerim kuzulara.
“Baş koymuşum Türkiye’min yoluna…” diye.
Ben fakir bir köylü çocuğuyum.
Sen şehirli...
Rengârenk elbiselerin, pahalı ayakkabılarınla
ne kadar da vakurdun.

Muzaffer Arslan 2
Kayıt Tarihi : 30.6.2019 20:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!