Bende Eylül Çocuğuyum Şiiri - Mustafa Bulan

Mustafa Bulan
52

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Bende Eylül Çocuğuyum

BENDE EYLÜL ÇOCUĞUYUM
Ben Eylül çocuğuyum, anam şahit.
Gözlerimi açmışım Eylül ortalarında.
Kaçıncı gün? Kalmamış belleklerde.
Gün belli değil; belki cuma, belki perşembe.

Ben Eylül çocuğuyum, Allah şahit.
Hazanı görmeden geçmiş vakit.
Bu yüzden değişmez her günüm, her ayım;
dört mevsim, on iki ay, hep Eylüldeyim.

Ben Eylül çocuğuyum, yıldızlar şahit.
Ağlayarak selam verirken bu evrene;
yelken açmışım hiç savrulmadan,
Eylül yelleri ile yaşam denizine.

Ben Eylül çocuğuyum dağlar şahit.
Yaylada vargit çiçekleri açtığı vakit,
Eylül yağmurlarında yıkanmışım.
Bu yüzden saf kaldım, kirden uzağım.

Ben Eylül çocuğuyum güneş şahit.
Elimde değil başaklar gibiyim.
Üşümeden Eylül güneşi ile ısındım.
Bu yüzden ne çok soğuk, ne de sıcağım.

Mustafa BULAN
Pendik/06.09.2020

Mustafa Bulan
Kayıt Tarihi : 6.9.2020 22:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!