Batuhan Çağlayan Şiirleri

74

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Edebiyat ve felsefe gibi ilgi alanları olan, daha çok odasının duvar dibinden ayrılmayan, gece zamanı Ay'a, selametle, diyip ruhunun içinden kaçmış baykuşları aramak ile seher vaktinde sessizce balkonda oturmayı seven birisi.

Batuhan Çağlayan

Benden esip geçmiş, o yıllar yılı zamandan
tozu batınca kiraz çiçeklerime, eğrilir söz geçirilemeyen kalbim
boyası akan tan vaktindeki, hamı tomurcuk duyularım
sıyırıklarla atlatmış bu dönemin harbini.
Duyduğu melodilerle tekrar endişe suyuna düşüyor:
Anla ki yaşam, farklılıklar bütünlüğünün aynı şekilde ilerlemesidir.

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Ağır bir uyku
Çehreye bir somurtkan ifade daha
Altından kalkmak, hapishanede taşlara
Ufukta dağlara, uçup giden ağıtlara
Bir konak, kapısını açıyor. Bu
biçimsizleşmiş olumluluğun tahtına

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Doruklarımda süzülüyor palet,
hakkaniyetli bir kuş edasıyla,
bu bulut özlemini pembeye teslim ediyor,
kisveli gökyüzünün altına.
Çiçeklerin kanatsız uçtuklarını,
al gönül senden olsun, darbelerin dünü

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Seyrek olarak hissediyorum,
bunun şaibeli, her anın olanından uzaklaşaraktan yapıyorum,
her ne kadar iradem dahilinde olmayan bir doğaçlama olsa da.
Gökyüzüne bakıyorum, sonra da bulunduğum yeryüzüne
ikisi arasında fark kalmamış, birbiri ardında patlak veren kendini yineleyen,
kuşkusuz teki kırık gözlükler hakim.

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Gün batmasına dakikalar kala, kafamı vuruyorum duvarlara
kayıp olan o içimdeki eskim mütakereyi bozuyor, önceden gömmüş olduğunu düşündüğüm
her bir tırnağı ile yırtar duvar kağıtlarımı,
durdurmaya çalışırken dumanlar yükseliyor üstümüze doğru, kendimden sakladığım sırları gözüme gri bir tonla boyuyordu,
Acı veren bir ışıktı bu.

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Sözümle kalıp kodu yazmak istedim.
Bu kod, yelkovanın ucu ve akrebin kuyruğu
dengesizlik sorunumu defalarca yinelerken büyüyen bir tahta parçası olarak görüyorum.
Sevenimi öldüren bir sevenim,
Oscar'ın dediği gibi işlermiş bunlar,
ben sevenimi onu gördüğüm benden kurtarmak için sinsice pençelerim,

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Büyük bir hüzünle,
ağlamaklı halime
hava konu açıyor, benim konuşmamı sağlıyor:
Değişimin böylesi,
topraklar iyice çorak bir hale bürünüyor
kırmızı çiçekler solanlarına benziyor

Devamını Oku
Batuhan Çağlayan

Kartlar üzerindeki kişilere merhaba de.
Sayısız geçişin umursamazlığı,
sanki güneşten almışcasına sertliğini;
hep ileri.

Dağların ardındaki şu pisliğe bir bakın:

Devamını Oku