Bana Hayat Verdin Şiiri - Şair Khan

Şair Khan
48

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Bana Hayat Verdin

Serin sonbahar günlerinden biriydi.Yaprakların sararıp yuvalarını terk ettiği,
Yorgun savaşçıların cephelerde tek tek düşüp hayattan koptuğu gibi bir sonbahar,
Yaprakların rüzgarın verdiği yöne doğru savrulmaktan kurtulamadığı,
Kendini o rüzgarın kollarına teslim ettiği bir sonbahar,
Dışarıda olağan günlerden tek farklı olan, O rüzgarlarla savrulmuş
Yollarda bilinçsizce dolaşan bir adam ve sen; güzün güzelliğine güzellik katan güz gülü. Hatırladın mı o Pazar sabahını, o dağların o ormanların o çimlerin asla ama asla
Bir daha şahit olamayacağı güzelliği o bedenin altında gizli güzel küçük kızı?

İşte o an kalbimdeki tüm kasvetin koptuğu, ümitsizliğin yerini ümide terk ettiği,
Boş vermişliğin ve acılarının yerini sevgi ile dolduğu hatta taştığı gündür o,
Hep savunduğum”insan sevdiğine baktı mı burnu sızlayacak gözü dolacak”tezinin
Ama inanmadığım imkansız dediğim tezimin doğruluğunun gözlerimdeki tasdiki,
O an ve o anın gerçek sahibi canım sevgilim biricik aşkım, her şeyim
Senin anlamayacağın anlayamayacağın o kadar güzel değişikliklere,
O kadar mutluluğa hükmettiniz ki güz ve sen.......

Sararmış yüzle dünyaya fersiz bakan yüz ve onu isteksizce taşıyan beden hayat buldu
Mühürlenmiş kalp ve gözler birleşti çağladı coştu aşkınla rahmet oldu yağdı
Gönül kanatlandı denizle gökyüzünün birleştiği ufukta seninle birleşti
Sonsuz diye adlandırılan çizgiye kanat çırptı,
Kalp çarpıntıları ile hızlandı damarlardan akan kan
Beden canlandı gözler parladı, dudaklar yanlara doğru açıldı
Gün yüzünün göremediği dişler ortaya çıktı ve gülümsedi
Her ne kadar ölüm gibi görünse de güz seninle ortak bana hayat verdi....

Şair Khan
Kayıt Tarihi : 30.12.2002 10:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!