Bağırıyordum Şiiri - Firoz İbrahimi 2

Firoz İbrahimi 2
34

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Bağırıyordum

Okuduğum bir iki mısra uçurdu,
Bir yaprak misali beni çocukluğuma,
Okul iki katlıydı, tualeti dışarda,
İlk okuldan kaçışım acemice,
Okul çantam müdür odasında,
Yediğim sıcak ekmeğin tadı hala ağzımda.
Kemerim yoktu yaşadığım utanç bedenimde,
Yalan söyleyen üç kişi öğretmenler odasında,
Neden ağabeyim gibi olmadığımı hala anlamadım,
Ağzımdan tek bir yalan çıkmazken,
Gözümden dökülenleri şimdi sanki anlıyorum,
En çok şaşırtan yemediğim tokattı,
Tokat gibi beni ayıltmıştı.
Yer değişti, yıllar değişti, değişmeyen bendim sanki,
Gene uğradım eski okula,
Bulmak kolay olmadı çürümüştü,
Tüm perceler mühürlenmişti,
İçinden atlayıp kaçtığımdan kimse kaçamıyordu,
Tualet eski yerindeydi, giremedim,
Ağaçlar yerindeydi, yapraklar boldu,
Benim artık kemerim vardı,
Hüzün kaplamıştı içimi, derin,
Parmaklarım ayakkabımdan dışarı çıkmıyordu,
İçimden haykırmak geliyordu,
Tüm gücümle bağırmak istiyordum,
Hem haykırdım hem bağırdım,
Tek bir ses çıkarmadım,
Bir an neden bu okulu hala yıkmadılar diye düşünüyordum,
Çocukluğum parça parça dökülüyordu,
Gözlerim çekik gözlü arkadaşımı arıyordu,
Ayaklarım beni evime götürüyordu,
Parmaklarım ayakkabımdan çıkmıyordu,
Artık pantalonumda kemerim vardı,
İçimden haykırmak geliyordu,
Bağırıyordum,
Beni kimse duymuyordu.

Firoz İbrahimi 2
Kayıt Tarihi : 11.8.2020 18:12:00
Hikayesi:


Bir şiir çocukluk okulumu hatırlattı

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!