Babamın Elleri Şiiri - Esat Yiğit

Esat Yiğit
29

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Babamın Elleri

Her gece olduğu gibi o gece de annemden elini istemiştim. Eline sarılıp huzurlu bir uyku uyumak için fakat annemin eli farklı gelmişti bana o gece. Kocaman, iri ve kıllı bir el... Anne dedim bu el çok büyük ve çok kıllı, bu senin elin olamaz. Gülerek evet yavrum dedi bu babanın eli...

Evet babamın eli kocamandı tıpkı yüreği gibi... Bizi çok severdi babam. Bizi hep korurdu, çünkü o bizim sağlam kalemizdi. Babamın elleri hep tertemiz ve bembeyazdı tıpkı düşünceleri gibi...

O, hiçbir zaman kötülüğü ve kötü olmayı sevmezdi. Bize, kötülükten hayır gelmez, derdi. Oysa dünya iyilikle güzelleşir, derdi hep.

Babamın elleri çok güçlüydü. Biz uyuya kaldığımızda bizi kucaklayıp yatağımıza götürürdü. Sonra minik bir öpücük kondururdu yanağımıza, biz bunu bilmezdik. Huzurlu bir uykuya dalar giderdik.

Bazen babam elimizi eline alıp bizi parka götürürdü biz de doya doya eğlenirdik parkta.

Babamın elleri bize ekmek getirirdi. Sabah erkenden çıkar çalışırdı bizim için, biz de sabırsızlıkla onu beklerdik.

Babamın elleri şefkat doluydu. Babamın elleri saçımızın üzerinden akarken kendimizi hiç yalnız hissetmezdik. Babam saçımı tarardı bazen. Çok bilmezdi saç taramayı fakat mutlu olurdum o bunu yaparken.

Evet kardeşlerim.

Babamın elleri huzurdu kısacası...

Babamın elleri şefkatti...

Babamın elleri ekmekti...

Babamın elleri kocamandı işte... Dedim ya tıpkı yüreği gibi...

Şimdilerde ise ben bir babayım.

Esat Yiğit
Kayıt Tarihi : 18.10.2021 04:41:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Esat Yiğit