Azrailin Gülüşü Şiiri - Rabia Kayın

Rabia Kayın
2

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Azrailin Gülüşü

Onun gülüşleri,
Benim mezarımdı.
Delicesine kavuşmak istediğim,
Bana ölümü isteten,
Öylesine güzel bir mezar.

Onun gülüşleri,
Nefesti.
Yaşamın vücut bulmuş hali.
Son nefese kurulu salıncak misali,
Ölümün kıyısına getirdiği bana,
Yaşamayı istetti.
En tehlikelisi,
Ruhum buna itiraz bile etmedi.

Onun gülüşleri,
İkilemimdi benim.
Kimse görmesin diye saklayıvereyim,
Ya da öylece dikkatle seyredeyim.
Çok fazla uğraşmasın değersiz nefsimle,
Azraile canımı kendim teslim edeyim.

Onun gülüşleri,
Hep öpülesiydi.
Hep sevilesi,
Baş tacı edilesi.
Süratle geçip gidecek bir manzara gibi,
Dikkatle izlenilesi.

Onun gülüşleri,
Hep hüzünlüydü.
Onun gülüşleri,
Hep ağlanılası.
Öylesine acı doluydu güzelliği,
Öylesine sanatlı.
Hüzünlü tebessümleri,
Sanatın kendisiydi.
Şiirin kendisi.
Acının kendisiydi.
Sevincin kendisi.
Aşkın kendisiydi.

İliklerine kadar gerçekti
İliklerime kadar hissettim
İliklerine kadar acıydı
İliklerime kadar acıdım
İliklerine kadar ateşti
İliklerime kadar yandım
İliklerine kadar aşktı
İliklerime kadar sevdim
Ona katil demem ben
İliklerine kadar azraildi
İliklerime kadar öldüm
Ölüm meleğine aşık olan,
Çaresiz bir ölüydüm.

Rabia Kayın
Kayıt Tarihi : 3.12.2019 22:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    beğeniyle okudum

  • Zeus Sokağı
    Zeus Sokağı

    Aşk güzeldir; ama yakar. Güzel şiir, tebrik ederim.

TÜM YORUMLAR (2)