Ayrılık Şiiri - Zekeriya Atayan

Zekeriya Atayan
42

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Ayrılık

Gölgeler inmiş gökten toprağa
Almış gidiyor başını Yokluğa
Serkeşlik var çıklıklarımda
Gök ağlar yer ağlar ayrılığa.
Cümlelerim ıraksadı dudaklarıma
Düştüm takat yetirmez yollara
Peşi sıra engeller , dolanmış ayaklarıma
Ellerim uzanırken sana doğru sonsuzluğa
Gölgeler iner gökten göz kapaklarıma
Gök ağlar yer ağlar ayrılığa.
Ayrılığın taze durur, acısı her yanımda
Ne vakte varsam sensizliğe açılıyor tüm kapılar
Şimdi ramı düşükbir hayat yaşıyorum
Senden uzaklarda ,
Ayrılığın kol gezdiği sokaklarda
Sessizliğin sınır tanımaz anlarındayım
Ruhumun labirentlerinde arıyorum seni
Günün kararsız aydınlığında ,
Ruhumun dehlizlerinde bekliyorum seni
Gök ağlar yer ağlar ayrılığa
Alaca bir at koşar içimin ayrık vadisinde
Toynaklarnda hasret tozları,
Ayrılık bulutlarının gölgesinde.
Bir esinti okşar gibi yüzümü rayihalar yüklü vadiden
Kokunu yüklenmiş bulutlar yağdırmakta üzerime
İnerken gökten ayrılık yağmurları
Seline kapılmış kuru bir dal gibi serseriyim
Savrulurum , batarım , kim bilir nerdeyim.
Ayrılığın naçar olmuş kederindeyim.
Gök ağlar yer ağlar ayrılığa.

Zekeriya Atayan
Kayıt Tarihi : 16.12.2019 17:34:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!