Ayrılığın Acısı

İbrahim Abdülhalik Canbaz
18

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ayrılığın Acısı

Vuslatı beklediğim bir gecede
Ayrılık sireni kapımı çaldı
Sevdayı işte buldum dediğimde
Kader elimden sevgimi aldı

Kopmayacak düğümle bağlanmıştık aslında
Ta ki son geceye kadar
Mutluluk vardı, sevgi vardı sonunda
Eyval gitti diyene kadar

Ellerimi semaya kaldırsam da
Olmayacak göründü her şey
Dualarımı tekrarlasam da
Anlaşılmadı esas şey

Kalemlerin mürekkebi bittiğinde
Kalp ve gözler devreye girer
Sevda rüzgarı durmadan estiğinde
Mutlaka ayrılık treni uçar gider

kuşların sesleri türkü gibi olurdu
Sevgililerin dopdolu kabında
Ağlayan bebeler susturulurdu
Sevdalıların ortasında

Muhabbet kelimesi az gelirdi
İki sevgilinin yanında
O öbürünü sever beğenirdi
Ayrılık ateşi yanmadığında

Aşk yaşanacak tek idealdi
Acı gerçekler çıkana kadar
Aşkımız asla bitmeyecekti
Kader ortaya çıkana kadar

Gece bekçisinin düdüğü
Tatlı korku salardı içimize
Askerlerin gece bölüğü
Zevk katardı sevgimize

Parmakların hızlı titremesi
Heyecanı arttırırdı aramızda
Ayakların durmayan hareketi
Bal yapardı sevgi kovanında

Yüzüklerin ışıltısı
Kuvvet verirdi bize
Gözlerin pırıltısı
Heyecan katardı sevgimize

Ama artık bitti olanlar
Bir film gibi
Sağ olsun geride kalanlar
Benim sevgim gibi...

İbrahim Abdülhalik Canbaz
Kayıt Tarihi : 13.3.2014 13:32:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!