Aybike Erduran Şiirleri

3

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Aybike Erduran

Dün gece gizlice seyrettim seni
Uyuyordun
Belki farkında olsan kızardın bana herzamanki gibi
Kovardın beni yalnızlığıma
Ve ben yaramazlık yapmış beş yaşında bir çocuk gibi
Odama çekilirdim

Devamını Oku
Aybike Erduran

Voyvoda İvanın oğlu Stefan. Asil Sırp kanını taşıyan Sırp komutanının oğlu... Savaştan sonra doğmuş savaşı amcasından dinlemiş ve hep Boşnakları suçlamıştı. Çünkü onlar pisliktiler. Onlar balkanları, topalaklarımızı kirletiyordu. Daha küçücük çocukken Boşnakların düşman olduğunu öğrettiler onu. Babasını savaşta kaybetmişti. İçinde hep kin ve nefret vardı. Babasının intikamını alma isteği. O bir voyvoda oğluydu. O kutsal Sırp kanını taşıyordu. İş ona düşmüştü. Pis Boşnaklardan intikamını alacaktı.
Ama o Boşnak kızını tanıdıktan sonra her şey değişti. Önce kendinden nefret etti. Onu severek Sırp halkına ihanet ediyordu. O düşman kızıydı. Hayır, olamazdı, onu her gördüğünde kalbi o kadar hızlı atıyordu ki. Daha önce hiç böyle bir şey yaşamamıştı. Ona olan aşkı bambaşkaydı. O cennetten gelmiş bir çiçek gibi narın ve hoş.
Okulda tiyatro yapılacaktı. Stefan emina ya âşık olan şairi canlandıracaktı. Emina sevdalinkasını. Her şey o kadar gerçekti ki. Emina dimajeler içerisine o kadar güzel olmuştu ki. Stefan’ın güzelliğinden başı döndü. Ve emina Stefan yüz vermedi. Onu umursamadı. Stefan onun aşk acısından öldü. Zaten sevdalinka da sarpın Boşnak kızına duyduyuğu platonik aşkı anlatıyordu.
EMİNA
-Sinoc kad se vracah iz topla hamama
-prodoh pokraj basce staroga imama

Devamını Oku
Aybike Erduran

kad zamirisu jorgovani.....
sen gitttin ve ben yalnız kaldım.
ruhum sensiz bir çöl.
neden sevmedin ki beni....
,sensizlik çok acıtıyor.
herkez gidecek ve

Devamını Oku