Ay Sîmâlım Şiiri - Mikail Gümüş

Mikail Gümüş
7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ay Sîmâlım

Ay siman dikilir ansızın karşıma,
Zifiri karanlık bir suskunluk çökünce sokaklara.
Sabaha kürek çekmeye başlar, gece yorgunu zaman,
Bir efkar dalgası ölü hayallerimi kıyıya vurunca.

Sokak lambaları altında yürüyüşe çıkar benliğim,
Hazan rüzgârıyla dalından koparken düşlerim.
Her an bir sen daha çakılırsın aklıma,
Kor alevlere atılır o an yüreğim.

Yalnızlar rıhtımına koşarım, ruhum kaybolunca kalabalıkta,
Yankılanır durur feryadım, martı çığlıkları arasında.
Bitmek bilmez, uzadıkça uzar gece, o rıhtım kenarında.
Dolan gözlerim çaresizce seni arar uzaklarda...

Pervasız; çırpınır, Esir-i Sükut kalemim.
Satır başlarında oturur, ağlar sözcüklerim.
Takat yok; mecali yok anlatmaya,
Belki de bu yüzdendir, aşığım hep yalnızlığa...

23/10/2016-10/02/2017

Mikail Gümüş
Kayıt Tarihi : 15.2.2017 16:48:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!