Ateş Gibi Yakar Gurbet Şiiri - Aliş Gülden

Aliş Gülden
129

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ateş Gibi Yakar Gurbet

ateş gibi yakar gurbet
her ayrılığın öyküsü berbat

kavuşma ümidinin başlangıcı
elveda demektir gurbet

gül üstünde dikendir gurbet
gurbete giderken her elveda deyişte
bıçak yarası gibi derinleşir acılarım
artar eksilmez efkarım

ateşe düşmüş gibi yakar gurbet
her ayrılışın öyküsü berbat
gurbette gurbeti yaşamak derttir
gurbete düşmek ölüme eştir

ayrılık ölümün diğer adıdır
ayrılırken yurdundan
kuş gibi uçarken yuvadan
kaburgalarım ciğerime
batıyor gibi sızlarken yüreğim
gitmeden son kez
memleketin kokusunu ciğerlerime çekiyorum

ah annem ah
binbir zorlukla
kekik kokulu dağlardan
umut diye
devşirdiğin çiçekleri
yarın diye
büyüttüğün bebekleri
düşman olsa gönderirmiydi
bilinmeyen yadellere

ah annem ah
sert dağ yamaçlarında açan çiçeği
suya hasret zambakları
düşman olsa çiğnetirmiydi
gurbete düşen çocukları

gurbette güllerim kurudu kaldı
baharda badeler tat vermez oldu
ömrümün en güzel gençlik çağında
masal gibi eriyip gittim kaf dağında

kaç mevsim geldi geçti gurbet ellerde
hasret türküleri okunur dillerde

bıraktık geride yer yataklarını
tandır başında anlatılan masalları

erkenden gidenler gittiler
dönenler döndüler
tozlu yollarda gurbete düşenler
saman alevi gibi parlayıp söndüler

doğdugun yerden
doyduğun yerlere
uzaklara uzaklara
çok uzaklara
gurbete taşıyan ayaklara
yazık çok yazık
gurbette kurulan tuzaklara
dikkat et yavrum azıcık

Aliş Gülden
Kayıt Tarihi : 22.9.2014 10:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!