Aşk Karmaşası Şiiri - Adil Gökşin

Adil Gökşin
78

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Aşk Karmaşası

Yağmurun tesir ettiği ufak yarı çıplak bir çocuktum
Şiirler yazıyordum sana, elimden gelse
Sen de gelsen
Bırakırdım.
Ne sen geldin, ne de elim vardı bırakmaya.
Belli seviyordun, her okuyuşunda
Gözlerin parlıyordu, görüyordum
Mutluydum senin yanında.
Bu aşk karmaşasında,
Kim sağ çıkabilirdi ki bir bütün olarak.
Balık olsam ve sen karada olsan
Yemin billâh yürürdüm,
Hatta koşardım.
Çünkü sen…
Sen nefes olurdun
Sen hayat olurdun
Bu kokuşmuş çağda.
Bülbüllerin ötmesi tizliğindeydi sesin
Özlemin hasrete olsun biraz da.
Sen olmadan, ölüyüm, otopsim kesin
Kavuşman banadır, bir ‘he’ de, geleyim!
Çok paramız yok zaten, aşk olan masaydı
Çilingir soframız.
Bizim tokluğumuzdu,
Devridaim mutluluğumuz.
Beni dinle, kulak ver:
Sen giderken iki gül kurutmuştum
Biri sen diğeri anılarımız için.
Geçen gece baktım,
Parçalanmış.
Sen gülleri çok severdin,
Unutmuşum(!)
Belki de sen diye
Sana kızgınlığımdan
Onları soldurmuşum.
Seviyorum seni de,
Özlüyorum bizi de,
Sevgilim, belki bir gün
Yeniden sadece seninle…

Adil Gökşin
Kayıt Tarihi : 12.10.2019 21:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!