Aşk-ı Harp Şiiri - Ferdi Pekdemir

Ferdi Pekdemir
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Aşk-ı Harp

Düşmanı da olurum ben aşkın, korkusuzca savunurum kalbimi.
Yeter ki dönmesin sırtını umutlar bana, küsmesin başkoyduğum yastık.
Uğruna savaşacağım tek şeydi umudum, bu yüzden başlattım kendi harbimi.
Aşkla rakip olduk, ben ve kalbim unumuzu eledik eleğimizi astık.

Yokluğunu da sırtlarım, çünkü ben senin gibi ne kaçan ne de gidenim.
Büyütür beslerim son sözlerini ruhumun en sıcak köşesinde.
Hele o gidişin yok mu o gidişin, yaktın yüreğimi beni benden edenim.
Dermanı olmayan bir hasta gibiyim sensiz, seni seven yerlerim ölüm döşeğinde.

Sabah olursa uyanırım, olmazsa da devam eder kâbuslu uykularım.
Aylar oldu güneşi görmeyeli, sanki içim derin bir kuyu, gözlerinden daha koyu.
Daha ufacıktı şimdi ise koca bir delikanlı oldu korkularım.
Tek başına hükmediyorum terkettiklerine, yüreğim elimde yönetiyorum bu orduyu.

Aşka açtığım bu savaşta kendime biraz güneş,biraz umut, biraz da sen vaadediyorum.
Hırslarımla keskinleştiriyorum kılıcımı, aldığım yaraların tek merhemi gözlerinin bana bıraktığı yaşlar.
Çok değişmiş çehren, bu topraklarda daha önceleri gezdiğimi sanmıyorum.
Sol yanımda azalan hayat, ancak bu savaşı kazandığımda iyileşmeye başlar

Ferdi Pekdemir
Kayıt Tarihi : 1.8.2016 17:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!