Arkadaşım Karanlık / Şiir Şiiri - Ümit Ö ...

Ümit Özkan
33

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Arkadaşım Karanlık / Şiir

KARANLIĞIN ARKADAŞI

Sabaha dek avare dolaşırım yollarda
Bırak uyusun kimi, tek gecelik kollarda
Sahillerde gezerim, rüyada gezer gibi
Karanlık gökyüzünde dümensiz yüzer gibi

Karanlık gecelerin beslediği kayıklar
Uykusunda durmadan hicranımı sayıklar
Gecelerce yürürüm; gurbet dolu geceler
Ayak tıkırtılarım zamanımı heceler

Sabah olunca güneş doğar sisin ardında
Çiğ düşmüş asfalt parlar yürüdükçe ardımda
Koşuşturan insanlar bana bakmadan yürür
Telaşlı yollar beni eve yalnız götürür

Sonra sessiz; hayalet gibi girerim eve
Bir sinema perdesi o küçücük pencere
Önünde otururken yağmuru seyrederim
Çocuklarla daracık sokakta dans ederim

Başım pervazda son kez gözlerimi açarım
Yarı baygın rüyalar âlemine uçarım
Bir daha adımlarım o geçtiğim yolları
Hep karşımda karanlık; bana açık kolları

Hava kararır birden ay yaprakla buluşur
Yıldızlar gökyüzünde, alev alev tutuşur
Akşam olur yeniden başlar tatlı yaranlık
Beni yalnız sanmayın arkadaşım karanlık

Ümit Özkan
Kayıt Tarihi : 31.5.2020 19:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Derviş Akçay
    Derviş Akçay

    Tebrik ederim.

    Beğenerek okudum.

    Yüreğinize sağlık.

TÜM YORUMLAR (1)