Arif Özer Şiirleri - Şair Arif Özer

İnsanın üç kişiliği vardır;
"sahip olduğu"
"sahip olduğunu sandığı"
"ortaya koyduğu"
Alphonse Karr

Arif Özer

kuşlar ah kuşlar,
alıp gitsenize şu rüzgarla,
batan güneş ile gelen kederimi,
sahte kederimi.
anlamsız boş sarhoşluğumu,

Devamını Oku
Arif Özer

Bazen bulanıktır
Hayal kurmak isteği,
Hayat gerçek der,
Sen görmek istemezsin.
Susarsın.
Sessizce haykırırsın

Devamını Oku
Arif Özer

Ahh be benliğim,
Sussana.
Sevmiyor artık seni,
Bilsene,
Farkına varsana
Sensizlik ne demek şehirde,

Devamını Oku
Arif Özer

ne beyaza,
ne siyaha inancım.
bir tarafım karanlık,
yarım aydınlık,
çelişkiler ülkesinde kral.
hüzün bahçesinde devim

Devamını Oku
Arif Özer

gőkyűzűnű őrtűm dűn gece rűyama,
ay-dolunay
dűşűyordu gõzlerinden,
dudakların, pişmanlığımın
şehir ışıkları
gűneşe hasret üşümem,

Devamını Oku
Arif Özer

Ah güzel kadın
Baharlar geçti ömrümden
Yazlar, mevsimler
Geçti. Gitti.
Şiirler kurdum,
Olmadılar,

Devamını Oku
Arif Özer

en çok canını acıtacak kelimeleri bulsam ne olur ki..?
o hazımsız cümleleri yazsam ne faydası var.
etkisi olmayacak biliyorum.
delibozuk çelişkiler içinde
sürüp gideceksin mutluluğunu,

Devamını Oku
Arif Özer

ben aslında,
şuyum,buyum,oyum
demenin anlamsızlığıdır bakışların...
benim nasıl baktığımın
artık őnemi yok zaten...
sen "hiç"sin

Devamını Oku
Arif Özer

dinle mevsimi
toprak uykuya gidiyor,
usulca...
son meyveler,
yalnız çiçekler,
sert rüzgarlara direniyor.

Devamını Oku
Arif Özer

yine gideceğim,
en uzak "ben" olduğum yere,
uyanmak istemediğim,
gecelerin, sabahından kaçak,
sanacağım...yine

Devamını Oku