Anne Ne Mutlu Sana

İbrahim Halil Demir
1669

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Anne Ne Mutlu Sana

Anlamıyorlar
Anlamak ta istemiyorlar beni anne
Gelen vuruyor giden vuruyor
Yufka yüreğim dayanmıyor
İsyan edesim geliyor
Ama inancım izin vermiyor
Deliler misali naralar atmak
Canhıraşane bağırmak istiyorum
Duyması gerekenler belki duyar diye
Haksızlık hat safhada
Aslanların kedilere boğdurulması had safhada
Zalimlerin zulümleri had safhada
Ezilipde mağdur olanlar had safhada
Dayanamıyorum anne
Görmek istemediğim halde görüyorum
O kadar çok ki her adım başı
Hor ve hakir gören ve görülenler
Ahlar vahlar rahatlatmıyor
Tatlı uykulardan ferağet etmek de yetmiyor
İstiyorum ki insanlar husumetleri
Muhabbetlerle takas etsinler
Kardeşlik duyguları pekişsin
Kurt ile koyun birlikte yaşasın
Karıncalar çiğnenmeden yuvalarına rahat girip çıksınlar
Sakın ha bu olmaz bu çok zor demeyin
İnsanlar işin kolayına kaçmazlarsa bu çok kolay
Yeter ki samimiyet olsun
Yeter ki fedakarlık yapmak şiar edinilsin
Yeter ki her konuda adaletli olunsun
Yeter ki kayırmacılığa ve ayrımcılığa son verilsin
Yeter ki her makam ehline teslim edilsin
Bir kez daha itiraf ediyorum
Anne vallahi de billahi dayanamıyorum
İçim içimi kemiriyor
Tsunamileri yaşıyorum
Medcezirleri yaşıyorum hayatımın baharında
Solduruyorlar çiçeklerimi
Gönül tarlalarımı ektirmiyorlar
Habire nadasa bıraktırıyorlar
Bire on veren bereketli topraklarımın bereketini çalıyorlar
Çoraklaştırıyorlar
Herşeyi bildiğim halde sen sus sen konuşma
Sen bilmezsin sen anlamazsın diyorlar
Gelin insan gibi insanların meclisine gidelim
Kim biliyor kim bilmiyor
Kim anlıyor kim anlamıyor
Kim sussun kim konuşsun
Onlar karar versinler onları er meydanına davet ediyorum
Ama her zaman ki gibi yine ipe un seriyorlar
Kem küm ediyorlar eften püften bahaneler uyduruyorlar
Yazıklar olsun sizlere hem de yüzlerce binlerce kez
Anne ne zaman seni anımsarsam
Nasihatların altın değerinde öğütlerin geliyor aklıma
Her Cuma akşamı gelmem lazım aslında mezarına
Dertleşmem lazım senle doyasıya
Ama bunu bile gerektiği gibi yapamıyorum
Bundan dolayı senden özür diliyorum
Bayramdan bayrama gelmem de yetmiyor
Yollarımı gözlediğini biliyorum
Dünya gailesi dünya meşkalesi işte
Günü güne satıyorum
Ha bugün ha yarın diye diye hem kendimi avutuyor
Hem de evlatlık görevimi yapamıyorum
Sen annesin her halukarda affetmek şiarındır
Evladının ateşlerde yanmasını istemezsin
Anne her Cuma akşamları Yasin okuyorum
Şehitlerimizin ve senin ruhuna bağışlıyorum
Bunu ihmal etmemeye azami özen gösteriyorum
Ama yetmez diyorsan yerden göğe kadar haklısın
Anne keşke bu kadar duygusal olmasaydım
Keşke bu kadar ince eleyim sık dokumasaydım
Keşke üç maymunu oynasaydım
Keşke bana ne diyebilseydim
Keşke biraz katı yürekli olsaydım
Keşke Allaha havele ettikten sonra öfkem hafifleseydi
Bu özelliklerimin olmaması hayıflandırıyor beni
Kendi kendimle kendi özümle kavga ediyorum
Ama değişen hiç bir şey olmuyor
Eski tas eski hamam
Rüyalarıma gir bana en hayırlı yolları göster
Karanlık çıkmazlarımı aydınlat
Anne bana küsmüş olabileceğini de biliyorum
Ama çaresizliğimi içime kapanıklığımı hoş gör
Ahh canım annem ahh
Sen gittikten sonra sap ile samanı karıştırdılar
Gönül kapılarına kilitler vurdular
Yufka yürekler taş misali katılaştı
İnsanların çoğunun imanı dini para oldu
Fellik fellik dertleşecek dostlar arıyorum
Yok anne yok bırakıp gittiğin gibi değil
Halimizi ahvalimizi görsen
İyi ki ben erken ayrılmışım aranızdan dersin
Çünkü insanların tutulacak sağlam dalları kalmamış neredeyse
Yüzler somurtkan ve asık
Sıkıntılı telaşlar sokmuş insanları karanlık çıkmaz sokaklara
Ahh anne ahh
Biz böyle mi olacaktık
Biz bu günleride mi görecektik
Kardeşin gözü kardeşinin ekmeğinde
Kardeş kardeşe tetik çekiyor
Başkalarının oyununa getiriliyoruz
Bunu anlamak istemiyorlar
İşte üzüntülerim sıkıntılarım tasalarım kederlerim ondan
Ahh anne ahh
Benim anladıklarımı keşke onlarda anlasalar
Benim hissettiklerimi keşke onlarda hissetseler
Ahh anne ahh
Çektiğim ahlar yarama merhem olmuyor
Kapalı kapıları açmıyor
Gönülleri Allah rızası için buluşturmuyor
Oysa eskiden fakirlik yoksulluk vardı
Ama insanlar her halukarda mutluydular
Değer yargıları dolu dolu yaşanırdı
Şimdi hiçbir şey eskisi gibi değil
Herşey insana yavan geliyor
Ahh anne ahh
O günleri özlüyorum
O insanları arıyorum
O doğallığı benden küçüklere anlatıyorum
Keşke zaman makarasını geriye sarmak mümkün olsaydı
Aklıllarını başlarına alacaklar mı bu insanlar
Çok ayıp etmişiz diye hayıflanacaklar mı
Ve insanlar tekrar eskisi gibi birbirlerine kadir kıymet verecekler mi
Kendi namıma değil beklentilerim
Beni bilen biliyor tanıyanda tanıyor
Ben birlikten yanayım
Ben paylaşmaktan yanayım
Ben kucaklaşmaktan yanayım
Ben muhabbetli olmaktan yanayım
Ahh anne ahh
Anlamıyorlar veya anlamak istemiyorlar beni
İçerlenmem ondan
Sen şimdi hilelerin yapılamadığı bir yerdesin
Yani cenneti aladasın
Ne mutlu sana
05/Mart/2008

İbrahim Halil Demir
Kayıt Tarihi : 27.2.2012 13:06:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!