Anasız Şiiri - Yılmaz Canalan

Yılmaz Canalan
70

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Anasız

annem beni hiç sevmedi
oysa annem ki yok değil
durur ince belli gençliğinden
fotoğraflardaki yaşlılığına
yıllardır yoklarım ansıdıkça
arar dururum yok
yanaklarımda dudaklarının izi
annem beni hiç sevmedi

annem beni hiç sevmedi
bir tas çorbayı dahi
içmemişsem sevinerek
uykularım kesik rüyalarım ağulu
şuncucuk bir güneş görmeyeyim
çıkıp dağlarda mevsimsiz
sarılacak bir çiçek aramışsam
durup akça kavaklara sarılmış
akan bir derenin kirpiklerini öpmüş
kovalamışsam bir serçeyi ahbaplık için
şu perçemimde duyduğum yetimliktendir

annem beni hiç sevmedi
hala durur orada doğu köylerinde
arasam duyarım sesini
elleri durur oradadır
sığınacak kucağı vardır hala
bir de ben eski ben olsam

napsın beş çocuğu vardır
yettirememiştir o da
anasından aldığı kıt sevgisini
madem annem beni hiç sevmedi
ben de gider yazılarda dolanırım

Yılmaz Canalan
Kayıt Tarihi : 29.11.2021 14:53:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Yılmaz Canalan