Ama Hic Konusmayiniz Şiiri - Serkan Mertcan

Serkan Mertcan
17

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Ama Hic Konusmayiniz

Herşey kendisine aitmişim gibi başlatıyor beni güne
Belinde tabancasıyla zaman
Uzaklaştırır mı eskiyi gelecekten bilmem ama
Taş göğe yükselmiş
Yorgunluğuyla dönerken varamadığı yerin kıyısından
Hemen altında
En tarzan benim
Saklansam kanatlanır çıkmaz sokaklar
Anımsamaz, cenabet putlarla haçlanmışlığımı
Üzerine bırakıldığım yol
Nerede durayım?
Benden başka birşey kırılmasın diye
Üzülmek mi
Ya da çok değerli anım
Hedefi gibi mi
Hep kör bir çarpışın
Farketmek hayli güç
Pamuk uçlarımda takılan kıpırtı
Az daha benimle beraber
Sonu ışık olsundu sonra yatırıldığım yerde
Koltuk altımda yenilgileri ödüllendirecek
bir kitap
Ağustos böceği gibi saz çalsam nolur şimdi
Ben ki burada
Kemik uzatıp taklit ettiğim tenimle oyalandım
Verilmek istenilen biçimimle soluklandım
Bacaklarım otlara ahbap
Ellerim kedilere tüydü
Her gün için bana otoriter bir aşkın yakınlığı kaldı
Profilden bakınca bileği gibi kara bir atın
Hangi ihtiyaçtan doğduğunu düşünüyorum ama
Kemiği yok dilin anlatsın
Neminden anlıyorum
Öpücükten halsiz kulak mesafesi
Ya da cevaplarını bırakıp soruların
Meleklerin sürdüğü uzayın arazileri için öleceğim
Arkamda saklı bir lambayla parlamam
İşlenmiş topraklarını aydınlatacak tanrının

Serkan Mertcan
Kayıt Tarihi : 28.6.2020 18:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!