Bak şu dünyanın çarkı dönerken
Aklın sırlandığı anı gördün mü?
Beden sağlam iken feri sönerken
Ruhun çekildiği günü gördün mü?
Alzheimer denilen bir dertli durak
Gözler fersiz kalmış, gönüller kurak
Evlat yabancıdır, ana-baba ırak
Beynin bittiği o sonu gördün mü?
Hücreler yerinde, sinirler tamam
Neden tanımazsın kendini ey can?
Ruh bir kez küstü mü, kalmaz ihtişam
Özün terk ettiği teni gördün mü?
Deist olan der ki: "Dünya bir makina"
Maddeye taparsın, bakmazsın cana
Ruhsuz akıl döner boş bir mekâna
Hakk'ın sildiğini, hani gördün mü?
Tanrı uzakta mı, o gökte midir?
Şah damarın sana bir yükte midir?
Ruhun o kudreti kemikte midir?
Sırrın mühürlendiği anı gördün mü?
Kadın; bu âlemin asıl özüdür
Hakk’ın bu mülkteki gülen gözüdür
İnkâr edenlerin yalan sözüdür
Cansız bir gölgede canı gördün mü?
Ateist akıl der: "Her şey bir atom"
Neden Alzheimer'da biter o makam?
Madde durur ama gitmiş o adam
Nurundan koptuğun dünü gördün mü?
Kalemsiz Şair'im, bak da ibret al
İkrar vermeyenler kalır böyle lal
Ruh baki, beden ise sadece bir hal
Mürşitsiz gidilen yönü gördün mü?
𝒦𝒶𝓁ℯ𝓂𝓈𝒾𝓏 𝒮̧𝒶𝒾𝓇
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 08:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!