Albatros Şiiri - Epikür Hedonist

Epikür Hedonist
41

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Albatros


Zihnimin kapalı havalarına göz dikti rüzgarlar 
Devrimlere sürüklüyor yorgun halimi 
Yıkıntılarım şahitlik ediyor kıyametime 
Bir albatros geçiyor ruhuma yakın 
Tutunuyorum keskin bakışlarından nazarıma 
Zihnimle çırılçıplak ilgileniyorum kalbimle ürkek 
Ayıklıyorum zorlama sevinçleri 
Bir de zorlamasın diye iç çekişlerimi
Açık denizlerin tuzlu rayihasını çekiyorum
Alçalırken alazlanıyorum sarı yeşil pişmanlıklara 
Yutkunurken bir de genzimi kurutan çığlıklara
Nefesini kusmalıyım içimdeki nefeslerin
Açıklarında sürüklenirken Baltık Denizi’nin
Öksüz y/anlarımın başını okşamalıyım bu seferimde
Ki gözyaşına birikmiş ağırlıklarım
Yükümü bırakmalıyım 

Dalma vaktini bağırıyor Albatros ben denizine
Gerçeğin brandasını germiş suya
Can simidi çehreler s/üzülüyor 
Hafifleyecek yüzüm birazdan
Aldatılmış güzellikleri azad ediyorum
Çirkin sevgileri gömüyorum mavinin koyuluğuna
Yüreğimin aşka köprüleri yıkılsa da 
Ellerini ve g/özlerini s/alamıyorum bir tek
Unutmak için not düşüyorum gözlerime
Bakışlarıma tembihliyorum ona açılıp kapanma
Vakti doldu bendeki
Kimsesiz kalıyor sevda sözleri artık 
Soluk alamıyorum çöküyor düğümleri hüznün 
Ne tazelenebileceğim sensiz ne yıllanabilecek

Albatros, okyanusların dalgasından iç beni
Dağların doruklarına dök içimi 
Rüzgarların fısıltılarına asılmış sesin
Karanlıkta kulağıma çarpıyor 
Hangi y/aradan kaçıyorsam izimi s/ürüyor 
Gece kanıyor ve ay ışığına s/arıyorum
Sensizlik tutuyor beni seninle
Burun buruna ufuksuz uzaklıkları tersliyorum 
Özyurduna kapı araladım beş vakit
Albatrosla almaya geliyorum 
Bendeki vakitlerini çoğaltmak için
Senin de vaktime bayrak açtığın anlarda

Epikür

Epikür Hedonist
Kayıt Tarihi : 17.5.2019 22:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!