Aksayan Evin şiiri Şiiri - Fatma Gül Demir

Fatma Gül Demir
3

ŞİİR


29

TAKİPÇİ

Aksayan Evin şiiri

Karanlık taraflarımla bir bataklıkta
büyütmüş annem beni
işte şimdi bildim
Kendimi tamamlayamamam bundan.

Bir evde büyütüyor aslında beni annem
Evin güneş görmeyen odasıyım ben
Bir kaç kişiyiz burada
Ben gölgemle konuşuyorum.
Doluyum ve taşamadıkça
tavanı deliyorum.
Çürümenin eşiğindeyim
Annemin okşamadığı yerlerim rutubetli
Ben o delik deşik ettiğim tavanım
Yine de ne olduğunu bilmeyen yanlarım var.

Beraber yaşıyoruz burda
Evimiz var, başımızı koyuyoruz
-şükret derler. Şükür evi bulana-
Ben gölgemden kaçıyorum.
Sofra kurulunca gürültü çoğalıyor
Ve aile olduğumuz aklımıza geliyor.
Yine de ses dolduramıyor boşlukları.
Korkuya itildiğim vakitlerden yazıyorum.
Burada ses hiç yok.
Boşluklar çoğaldıkça hafifleyen yanlarım konuşuyor.

Bir evimiz var öyle diyorlar
Başımızı koyacağımız bir ev
Şükredelim anne
Ruhumuz çürüyor ama bedenimiz sağlam.

Fatma Gül Demir
Kayıt Tarihi : 27.5.2022 00:18:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Fatma Gül Demir