Akrostiş (Gönül ve Kenan)

Süleyman Zaman
239

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Akrostiş (Gönül ve Kenan)

Gönül bendi açıldı, buldu Kenan’ını
Ömür varı oluştu; üzmez cananını
Nazenin bedestanda, besler fidanını
Üleşmektir sevginin, en temel yasası

Lebinden döküyor, güzel duygularını
İçmiş aşk şarabını, açmış kollarını
Latifeli kullanır, dudu dillerini
Eşini bulmuş artık, kalmamış kaygısı

Kamaşmıştı Kenan’ın, bakınca gözleri
Elektriklenmişti, tindeki közleri
Nedensiz değildi hiç, artan o hazları
Almış Gönül’ünü o, bulunmaz tasası

Nasip aldı ikisi; bir oldu sineler
Mutluluk yaşamayı, sürekli yineler
Uyuşum konumunda, onlarca seneler
Tul-i hayatı gani, ganice bulası

Lütufkâr olasınız, ömrünüz boyunca
Usanmayasınız aşkınızı sununca
Cezbeye kapılıp da, nefise kanınca
Aşklar biter unutma, sevgide kalası

Yakın ol sen eşine, kazan ha gönlünü
Aşiyan yollarında, yitirme yolunu
Şükür çekip oturma; çalıştır kolunu
Aşk geçici olandır, sevgidir esası

07.10.2005

Lütufkâr ; İyiliksever, yardımsever olmak.
Aşiyan ; Kuş yuvası; (Mecazi anlamı; ev, mesken)
Gönül bendi; Sevdaya tutulma; gönlünü sevdiğine açma.
Ömür varı ; Yaşamı boyunca.
Nazenin ; Nazlı, cilveli,, nazik.
Bedestan ; Değerli kumaş ve mücevherlerin satıldığı yer.
Üleşmek ; Paylaşmak.
Leb ; Dudak
Latife ; Şaka.
Tin ; Ruh
Haz ; Herhangi bir şeyden zevk alma, duyusal ve dirimsel doyuma ulaşma
Nasip ; Kısmet; birinin elde edebildiği şey.
Sine ; Gönül, yürek, göğüs, iç.
Tul-i hayat ; Uzun hayat; bir ömür süresi.
Gani ; Zengin, bol.
Cezbe ; Çelici. Aşırı ölçüde coşup kendinden geçme.
Nefis ; İnsanın her çeşit gereksinimi. (Mecazi anlamda;
gemlenemeyen kötü istekler.)
Dudu dil ; Güzel konuşan, tatlı dilli.

Süleyman Zaman
Şiiri Değerlendir

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!