Akortsuz Bir Keman Gibi Şiiri - Ömer Yüc ...

Ömer Yücekaya
151

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Akortsuz Bir Keman Gibi

Zamanla nasılda evcilleşiyor insan
Ölürüm de boyun eğmem derken,
zamanla nasılda kabulleniyor gönüllü köleliği
O muhteşem savaşlar bir vahşete dönüşünce
Nasılda elinin tersiyle itiyor
En güzel ganimeti

Şimdi savaş bitti
aşk ağır yaralı
çekildim kabuğuma…
Yılkı atları gibi ölümü bekliyorum
Rüzgar ekip fırtına biçtiğim günler geride kaldı
Anahtarı kaybolmuş bir kilit içten içe nasıl paslanırsa
işte öyle paslanıyor um

Oysa…
Neler biriktirmiştim sana
neler saklamıştım
Dağların derin koyaklarında bir maden ocağıydım
Bir mezar gibi tırnaklarıyla deştiler kalbimi
damar damar kazdılar labirentler imi
Kimselere zerre vermedim!
Hep seni bekledim
İçimdeki bütün cevheri sana sakladım

Bin bir gece masalları gibi
çağ dışı bir romantizm sunacaktım sana
Senin dillere destan güzelliğin
benim boyundan büyük sevdam
Aşkımız konuşulacaktı bu şehrin sokaklarında
Soyadımı bağışlayacaktım sana
Yalan dolan nedir bilmeyen
hiç kimselere boyun eğmeyen o soyadım
diz çökecekti senin yolunda

Oyy, benim ellere gelin ettiğim
y a p a m a d ı m
Akortsuz bir keman gibi, sana sesimi duyuramadım
Ahh…
Aşk acemisiydim, sevda sakarıydım
Aşkımız intihar süsü verilmiş bir cinayetti
Ben sunni teneffüs telaşındaydım.

Gel gör ki
Çapraz fişek şakiler gibi
dört bir yandan
dört nala geldi ayrılık
Batmaz sandığım o gemi battı
Bitmez dediğim aşk bitti
Yarım kalmış bir şiirin, iki kırgın kelimesi olduk

Unuttuk düşlerimizi
Bozduk yeminler imizi
Dudak izlerim çoktan silindi buğday sarısı teninden
S e v g i l i m…
S e v g i l i m, diyemediğim
Artık bir kahve bile içemem ellerinden


Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 16.8.2019 19:19:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!