Ahmet Çakıcı Şiirleri

13

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Ahmet Çakıcı

Her şey “Ben kimim?” diye sormamla başlamıştı.

Hâlbuki ne kadar güzeldi bu sualden önceler.

Ne hoş hatıralardır kendimi hissetmediğim zamanlar.

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Ne ki dünya? Ne ki hayaller?
Ruhum tastamam olmadıktan sonra,
Her biri bambaşka yerlerdeler.

Yoğurmak lazım ruhu, mananın mayasıyla,
Alakam yoktur benim ne ışıkla ne de onun parıltısıyla.

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Madem ki gelmişiz biz şu Cihan’a
Koyvermeyelim, yaşayalım adabınca.
Tek maksadımız aramaktır hakikati
Bak gör, anlarsın tiynetteki hikmeti.

Bir yol ki yolcuların tamamı abat

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Bu şiir; kurtaramadığımız tüm “Aylan Bebek”lere atf olunmuştur.


Henüz sen yoksun, ne ana var ne baba,

Belki tanırsın beni, belki tanımazsın; olsun!

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı


Bir kan…
Yüzyıllardır oluk oluk akıp da,
Bir türlü pıhtılaşamayan,
Biçare bir kan…

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Göğsümdeki hakikat kuleleri bir bir topa tutulurken
Yok oluşa sürükleyen bir kuvvetli darbe yemişken zihnim
Beynimin tüm kıvrımları
Eşrefi Mahlukatlığın mahzenini dönüştürmüşken kan şelalesine
En sivrilmiş tırnaklarım boğazımda, Fikirlerim ayak altındayken
Çevriliyken mana ruhum dünyanın batıl mızraklarıyla

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Ey arzda haysiyet naraları atan,

Düzmece aleminin çalpa tanrısı!

Anlamıştım kudretinin basiretini,

Devamını Oku
Ahmet Çakıcı

Mazinin ağırlığı eziyor tüm cüssemi,
Var olmanın kaygısını hissediyorum damarlarımda.
Damarlarımda akanı bir ben bilirim.
Ellerime bulaşmıştır ruhumun portresi.
Kalbimin dört odacığının kavgasından bahsetmiyorum hatta.

Devamını Oku