Ahir Zamanlar Şiiri - Hamdi Bağcı

Hamdi Bağcı
144

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Ahir Zamanlar

Sözün bittiği
yazının bittiği zamanlar
Yaşıyoruz acımasızlığında dünyada
Belki dilimizden anlayan olur
Yokuşlar biter
bekliyorum
gelir baharlar diye

Yok, sevdiremedik kendimizi ne insanlara
Ne yaşayana, ne sahibine hayatın
Her gecenin bir sabahı olurmuş oysa
Öyle diyorlardı
Ve geceye her uyandığımızda

Aranıp dururken anlıyoruz
Araf her yaşadığımız gün
Acı demekmiş kekremsi bir sarsılmayla hayat
En zamansız anlardan savruluşu kaldı bize
Beş para etmez beyin zonklamalarının

Kapandık içimize ve bir el, bir dil
Paylaşamadan meddücezirlerimizi
Sonunda bu kadar yenilgiyle
Hilkat garibesi gibi
Düşüncelerimiz
İşe yaramaz savruluşlarımız
kaldı
Yer yüzünde
elimizde sermaye diye...

En cansız yapraklar bile kanatlarımızı kırdı
Eski zamanların özlemiyle
Ağlayıp durdu savruluşun girdaplarında
Duanın bile kabul olmadığı zamanlardı

Ruhumuzu kaybetmiştik
İnsanlar artık insan yiyordu
Bedenleri parçalıyordu dehşet bombalar
Güneş acımasız, rüzgâr acımasız, yağmur acımasızdı

Acımadı kimseye yıktı geçti dev fırtınalar
Şiir bitmişti, söz bitmişti, öz bitmişti
Her şey sıradan, her şey artık yalandı
Büyüsünü kaybetmişti geceler, sabahlar

Ve gün batımları
“İnsan lezzetlidir” diyordu dev makineler
Duaların bile kabul olmadığı zamanlardı
Ahir zamanlardı

Ve ben kendi derdimde, teslimiyetime
Ağlıyor, sızlanıyordum
Beş para etmiyordu civanmertlik
Histerik acımasızlığında kayboluyordum…

Zaman savruluşun adıydı artık
Dualar bile kabul olmuyordu…
Bitiyordu insanlık
Bitiyordu cümleler,
hissiyat ve bütün duygular.

Hamdi Bağcı
Kayıt Tarihi : 23.2.2016 15:40:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Hamdi Bağcı