Ahdet Şiiri - Ayşegül Tilek

Ayşegül Tilek
29

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ahdet

Hiçliğinden dem vurmamış bir mart akşamında ,
Dilsiz elçilerden müjde bekliyordum aslında...
Sırtında geleceğin ayak izleriyle,
Beliri verdin, menteşeleri pas tutmuş otağımda..
Önce sesinin tonu doldu kulaklarıma,
Ben! susarak da konuşabilmeyi öğrendim...

Tohumunu salmaya başladın kurak topraklarıma,
Vuslatın hayalini biriktiriyordum avuçlarımda..
Sonunda gökten müstakil bir mutluluk düşen masallarımda,
Yosun kokulu saçların, kaç arşın uzaktan esti diyarıma..
Ben! gönderdiğin kırk ikindiyle dost olmayı ögrendim..

Küçülerek siniyor arşa,tekilliğim..
Hayallerde kalıyor, küçükken gelinlik yaptığım perdelerim..
Aşk dedikçe seni yazıyor, durmak bilmiyor kalemim..
İpe diziliyor kelimeler, adının ahdetinde ıslanıyor yüreğim..
Ruhunu ruhuma katık ettiğinden beri,
Ben! Görmeden sevmeyi öğrendim...

Anlayacağın sevgili!
Sen ! Soluğunun çizgisini bir kilim misali dokurken hayatıma...
Ben ! ADEM ile HAVVAnın sürgününden bu yana,
Gönlünden gönlüme uzanan sıratde,
Korkmadan aşkın ateşi üzerinde yürümeyi öğrendim...

Ayşegül Tilek
Kayıt Tarihi : 10.5.2019 11:25:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!