Ah Ulan Dünya! Şiiri - Gökhan Yaşar

Gökhan Yaşar
58

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

Ah Ulan Dünya!

Ah ulan dünya!
Ne acımasızsın sen;
Sokağında yaşayan insana acımazsın,
Evinde sıcacık uyuyan insana acırsın.

Ah ulan dünya!
Ne güzel bir yaşantın var senin,
Sokak çocuğunu soğuktan esirgemezsin
Aç bırakır, hırsızlığa kadar sürüklersin...

Ah ulan dünya!
Ne kadar merhmetlisin sen;
Sevgini, hayalini esirgemezsin sen sokak çocuğundan,
Sıcacık yuvaya hasret edersin.

Ah ulan dünya!
Çok seversin kağıttan ibaret olan para denilen illeti,
Seversin zengin çocuğunu
Ama düşünmezsin sokağında soğuğa yüz tutan çocuğu...
Ah ulan dünya ah!

Gökhan Yaşar
Kayıt Tarihi : 25.1.2017 03:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gökhan Yaşar
    Gökhan Yaşar

    Ben en çok hayatı para sanan apatallara üzülürüm. Sadece şuanki zamana değer verenlere kızarım.

    Sorunuza yanıt vereyim:
    Ömrümüz hiç bir bedele değmez, ömür ha var ha yok, ruhumuzun ödediği bedeller her zaman her şeye değer.

    - Bu güzel düşünceleriniz İçin çok teşekkür ederim.:)

  • Gül Laypanoğlu
    Gül Laypanoğlu

    Genç şairim!

    Sen, en çok kime ve neye üzülürsün?
    Fakire,
    Düşküne,
    Hastaya,
    Aptala,
    Aşığa,
    Şaşkına,
    Şanssıza mı?

    Eğer ki, sen de bana sorarsan,
    Ben en çok,
    Hayatı pahalıya, çok pahalıya gelenlere üzülürüm!
    Mesela;
    İçinde sevgi olmayan yaşam formlarına,
    İçinde aşk olmayan kalplere üzülürüm en çok!
    İşte onlar çok pahalı gelir benim için, hayatın içinde…

    Ve unutma ki;
    Yaşamak denen şey, karşılığında “mutlak” bedellerini ödediğimiz bir serüvendir!
    Sana armağanım olsun ve unutma sakın bu sözümü!

    Yani, satın aldığımız bir mal gibi, yaşadıklarımızın karşılığında da belli bir bedel öderiz.

    Mesela, benim içtiğim sigara on bir tl. aldığım şeyin bana yasak ve zararlı olduğunu bile bile yapıyorum bunu.
    Parasını ele
    Dumanını yele,
    Derdini de yüreğime yüklediğime göre, sence, benim isyan etme şansım var mı? Olabilir mi?

    Ama hayatta satın alınamayacak ve satamayacağımız, asla bedeli olmayan şeyler de var…

    Vicdan gibi…
    İnsanlık gibi…
    İnsan olabilmek gibi…
    Vatan, bayrak, Türklük gibi…
    Aslında bunların hepsini içine toplayan,
    Aşk gibi…

    Sen sanıyor musun ki, aşk denen şey sadece iki karşı cinsin birbirine duyduğu şey…
    Değil elbette…

    Ve sonuç;
    Şu elimizde tuttuğumuzu sandığımız hayatımıza, ne kadar işlevsellik katabiliyorsak, o kadarız biz!
    Dün…
    Bugün…
    Yarın…
    Ve şu an…

    Şimdi sana, yüz puanlık soru geliyor…

    Hepsinin toplamında ortaya çıkan ömrümüz dediğimiz gerçek, ödedim dediğimiz bedellere değdi mi?

    Yoksa hayat bizim için, sonunda bol sıfırlı rakamlarla yazılmış bir çekle aldığımız, pahalı yatlar ve katlar mı?

    Peki, biz o sıfırları rakamın önüne mi, arkasına mı yazdık?

    Ben, senin için örnekleyerek rahatlıkla diyebilirim ki;

    Sen, Gökhan Yaşar!
    Hep böyle devam edersen bil ki;
    Hayat senin ister önüne, isterse de sonuna koysun o sıfırları, benim gözümde hep bir, hep on numara ve “adam gibi adam” olursun!

    Sevgilerimle…

TÜM YORUMLAR (2)