Ağlıyordu ağlıyordu Şiiri - Erdem Bağcı

Erdem Bağcı
419

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Ağlıyordu ağlıyordu

son bir çırpınıştı belki de...
doğrulmak istedi yerinden...
olmuyor dedi olmamalı...
yaşamak bu değil...
kalktı doğruldu aniden....
belki de son gücüydü...
son çaba son çırpınış...
yeniden doğuş yeniden doğruluş...
tutunmak istedi hayata...
biraz ucundan biraz çeyreğinden...
irkilerek kalktı yerinden...
kocaman açılan gözleri...
baş dik bakışlar ileri...
sanki yeniden canlanıyordu...
can bulmuştu kan bulmuştu....
etrafta ölüm sessizliği vardı...
orta yaşlı ruhen ihtiyardı...
beklenmedik bir çeviklikle...
kapıyı araladı....
derin bir nefes....
tekrar tekrar nefesleri sıraladı....
kararlı bakışlar....
gören olsa alkışlar....
bulutlu bir gece birkaç yıldız...
sokakta yürüyor düşünceli....
vede yalnız...
bakışları sert ve keskin...
adımları sağlam vede düzgün...
gökyüzü açık uzakta ay...
dar gelen sokak olmuştu saray....
huzur bulmuştu birden bire...
nefesler derin bakışlar sert...
daha güçlü basıyordu yere....
keskin bir dönüş...
geldi durdu...
sanki yeniden doğuyordu....
içeri girdi kapıdan...
çeşmeden su doldurdu kovaya...
hava soğuk su buz...
çatlatır karpuz....
yarı çıplak döktü döktü...
tekrar döktü...
su sert bakışlar ondan sert...
dışarısı eksi sekiz...
dizlerinin üzerine çöktü...
ben dedi ben dedi....
ben yeniden doğuyorum...
küllerimden....
tuttu tanrım ellerimden...
yaş boşaldı gözlerinden...
o gün işte...
o gün bir insan doğdu...
ay doğdu güneş doğdu...
sabah olmuş hala ağlıyor...
ellerini açmış dualar ediyor ağlıyordu....
ağlıyordu...ağlıyordu....

Erdem Bağcı
Kayıt Tarihi : 22.2.2021 16:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!