Ağla! Ağla Gözlerim Ağla

Müslüm Bayram
263

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Ağla! Ağla Gözlerim Ağla

Damla yaş kalmamış süzülmüş
Akmış pınarların kurumuş
Hasret sarmış bağları
Göçmen kuşlar uçup gitmişler
Çekilmiş aydınlık bulutlar
Kapkaranlık gökyüzü
Buz tutmuş karların üzerine
Şafakta doğan çoban yıldızı
Yüreğim kadar donuksun
Paslı toprak olmuş sandıkta
Gizli kilitli kalmış
Parıldayan elmasta
Ağla! Ağla gözlerim ağla

Gökkuşağı altında kurumuş dalsız
kolsuz ağaçlar
Üzerinde aşklı sözler kazılı
Ören yerlerinde hatıralar
Duvar taşlarında ismin
Yıllarsa dermansız zamanın
Çekilmiş tortusuna
Mevsimlerse yasta
Ağla! Ağla gözlerim ağla

Bilge bir adamın elinden
Saçılmışlardı tane tane
Dökülmüşlerdi şendi toprak
Tomurcuk, tomurcuk açarlarken
Destelerle kucağa
Boynu bükük kardelenlerin
Koynundaki titremeleri
Doyurulup emzirilemeyen
Aç susuz kundaktan
O anneler ki yoksul hasta
Ağla! Ağla gözlerim ağla

Ormanların loşluğunda
Büyümüş bir dağ çiçeği idin
Renk, renk açardın yedi iklimlerde
Hiç solmazdın
Altın kadehti adın
Koca ormanı doyururdu sevgin
Yaşamaktı rengin
Nerede o mevsim bahar
Çağlayan nehir ırmak
Çekilmiş çakıl kalmış
Hazan değmiş kışa çalmış
Saçlarından üşüyor
Esiyor acı rüzgar
Kemikleri sızılar
Dermansız dır yaralar
Sancılanır kasta
Ağla! Ağla gözlerim ağla

Müslüm Bayram
Kayıt Tarihi : 24.9.2019 10:19:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!