Adı Yok Şiiri - Seyit Cafer Tayyar Arvas

Seyit Cafer Tayyar Arvas
60

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Adı Yok

uğramadı loş ve kanserli,
bir o kadarda üzgün sokaklarıma.
Ne mutlusun diyorum ya ,
yine diyorum ne mutlusun .
Mutluluğa inat.

Bir mağara karanlık ve ıslak.
Mağarada mağrur bir şair,
yakalar acıyı kıvranırken kıskıvrak.
Aciz bir duruş sergiler geceye
gece gece olduğunu bilirde,
şaire öleceğini anlatamamıştır.

Bir gözyaşı göz vadilerinden yavaş yavaş
menderes çizerek.
Ve acıyı hissettirerek.
Ta kuruyana dek,
retinaya işliyerek.
Çöl oluyor bir mecnun heybetiyle.
Vadilerde deniz olmaz.
Bilirim her vadi derindir.
Göz vadilerinden akmışsa gözyaşı
Derinleşir gözlerin bir derin dağ heybetiye.

Gece diyordum ya işte gece.
Bir daktilo yada eski bir parşomen gibi
çürümeye bırakılmış ve sen eskisin!
diyerek....

Şiirler ayna olsaydı eğer
gördüğün ben olurdum diyorum her seferinde.
Şair heybeti dolaşır kalemin mürekkebinde
Biri şairsin dedimi kanatlanmaya hazır
ama kanadı kırık olduğunu unutan bir kartal gibi.
her sen metrede havalanıp yere çakılır gibi.

Bir gün ayaz başladımı yıldızlar kentinde.
Uçurtmanı al ve gökyüzüne özgür bırak.
Bahanen olur yıldızları izlemen için.
Yasaklılar şehrindeyiz.
Göyüzüne çıkma yasağı var bu kentte.

Bir gün biri seni bana sorarsa,
yokmuşsun gibi cevap vereceğim.
Varmışsın gibi konuşursam,
her iklimim yağmur olur.
HEr toprağa bir şiir tohumu atılır,
Dakikalar içerisinde şiir ormanına dönerim.
Yapraklar ağzımdan fışkırır,
Seller gözlerimden akarda
Ulaşılmaz olur sözlerim.
İşte bu şiirin adı yok.
bu şiirin lakabı var
özlerim.
Sahi ne kadar oldu,
bu şiir yanmak için yazıldı
Dize çok, mecazı az.
Onca sözden sonra süslü bir söz.
Yok...
yok olma eşiğine gelen virüslü bir şairin son sözüde,
sen olurdu...

Seyit Cafer Tayyar Arvas
Kayıt Tarihi : 4.11.2019 00:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!