Adı Konmamış Bir Renk Şiiri - Leyli Abade

Leyli Abade
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Adı Konmamış Bir Renk

Renkler vardı ötelerde, ben yalnız senin renginde seçerken yönümü
Silip attığım pembeler kadar çocuktun zaman zaman
Kar yağardı yolların kesiştiği sokaklara
Senin küçücük ellerine yağan bir kar tanesiydim belki ben
Parmaklarının arasında ölüyordum üstelik
Belki dilinin tomurcuklarında...
İçimde büyüttüğüm bir yara kadar diri ve taze
Güne başlamaya hazır ay çiçekleri telaşı giyinip üzerime
Yalnız senin kentine yakışıyordum

Üzerimizde çığlık çığlığa martılar
Altımızda pasifik gibi büyüyen topraklar
Savrulup gittiğimiz her bir şehirde
Adının geçtiği sokaklarda vazgeçtim renklerden

Renkler vardı ötelerde, bütün ötelerden arınıp bir sana geldim
Çünkü âmâ olduğum maviler kadar hürdün zaman zaman
Saç tellerine tutundum

Kapılarını örttüğümüz evler kadar tozluydu artık bedenlerimiz
Camlarını açmamızı bekleyen evler kadar mecburdum rengine
Bilseydin, o çok sevdiğim ceviz ağaçları gibi yemyeşildin zaman zaman
Bir kör kar tanesiyim, her gün yalnız sana yağan
Ne gök rengi hafızamda artık ne ceviz ağaçları kaldı hatıralarda
Bir senin rengine açtım evin kapılarını
Bir sana yağarım
Çünkü
Belki parmaklarından gelir ölümüm belki karışır giderim saç tellerine

Tek bir saniye için, vazgeçtim tüm renklerden
Oturdum bütün camları açtım
Üzerime yağ diye, ötelerden ötelerden

Leyli Abade
Kayıt Tarihi : 19.8.2021 14:57:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Leyli Abade