Adaletsiz Adalet Şiiri - Zübeyde Yalçınkaya

Zübeyde Yalçınkaya
457

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Adaletsiz Adalet

I
Özgürlük kemikleri çürümüş bir iskelete dönmekte
Adalet isteyenler insanın adaletinin olmadığını görememekte
Eşitiz evet eşitiz bir doğmaya ve de ölmeye
Gerisi yolda yürütülenebilene

Davalar gördüm sinesinde yarıkta aslan kanı akıtabilmekte
Bir el ki yumruğunu göğe kaldırdığında gök titreyebilmekte
Nice aslanlar bir kral ziyafetinde kafesinde sergilenmekte
Bir adalet ki dişlerinde kan, aslanları yavaş yavaş emmekte

Özgürlükler adalet adında toprağa gömülüyor
Bir aslan, aslan olması yüzünden kafese girebiliyor
Adalet ki hakikati insan elinde rus ruleti yapabiliyor
Ve bu oyunda yine adaleti yazan el kazanıyor

Adalet özgürlük doğursaydı keşke
Onun vaatleri hep sözde ve de gözde
Bir aslan bazen bir böcek bile edememekte
Sonra adalet adillik adında kara deftere kayıt edilmekte
II
Ehiller köşeden bakmakta çaylaklar başköşelerde
Bir bardak su ile bir nehir aynı görülmekte
Güneş bile buralarda sarı lira gibi harcanabilmekte
Ayağım başım olmuş, başım ayak görünmekte

Dil dilim dilim olur çıkardığı söz karşısında
Adalet siyasetin küçük uşağı olur buralarda
Özgürlük, eşitlik yalanına kim bilmeden kansa da
Bilmez kömür gibi ateşte yanıp, harlanmakta buralarda

Duvar duvara dayandığında durur
Adaletsiz bir vicdan vicdan mı olur
Halkı ezenler hakkı mı bulur
Bu ateş senide sonunda yakıp kavurur.

Zübeyde Yalçınkaya
Kayıt Tarihi : 15.11.2018 17:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!