Adak Ağacı Şiiri - Gökhan Yıldırım 2

Gökhan Yıldırım 2
4

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Adak Ağacı

diyemiyorum beni
oysa türküleri severdim
nakarat ettim dilime
doladım
dolandım sarmaşıklarla
ne cehennemler söndürdü bu yara
ezilmiş lodosta boynu bükük

yanağım avucuma bulaşmış
kulaklarım, parmakların dert ortağı
ince kavallar biler hüznümü
ezdiğim çayır küsmüş çoktan
ben ki dağlara vurgun
dağlar şahikaya
aşamam karlı karanlığı
ışığım içimdedir
kandilim göğsüm
mazot kokar ruhum
bir kibritlik canım var
bir çıngıyla yokum
dostum kurda kuşa
çiçeğe böceğe
düşmanım azmana
sevdayım sevdalıyım helke helke
rüzgar kuruttu sırtımı
serçeler uçmama düşman
gavur bildi yobaz beni
sevdim diye bir dinsizi
ne çok sevmiştim oysa
cennet gibi kucak açıp
cehennemce tutardım
sarıp sarmalayıp
mor tülbentine gizlenen duayı
topuk topuk koşardım
gelincik tarlalarına
aysızdı gecem ışıksız
çakallar ulurdu karanlık
yıldızlar...
yıldızlar eteğime yüz sürer
dallarım aydın
gölgeyim sıcak terine marabanın
ırgatın

yastığıma sinmiş yılanlar
çıyanlar
sürünür uykum
dolanı dolanı
ben miyim akan pınardan
bağlara
şarap karası gece mi
efelik bastırdım yarama
yeşil yeşil
kanıyorum ateşle ışığa
şimdi süpürür yel
kırıntıları
ezmedim hamd olsun
dudak değdirip alnıma koydum
yar bildim nan bildim geçmişi
bildim ki başaklar değirmene sevdalı
saçlarım ak köpüklere

ben şimdi ben oldum
güneşte har kamerde yay benmişim
kör rüzgara tüküren
gözleri ateşle küçülen
ilk düşen yaprağın
dert ortağı benmişim
gökkuşağı dalların
salınan çaputların
renk renk
duası da benim ahı da
yalnız bir adak ağacıyım ben
de hadi nedir niyazın, meramın
deva olam derdine akıtma yaşın
köklerim kabarır
ben yalnız bir adak ağacıyım gölgesinde semanın

Gökhan Yıldırım 2
Kayıt Tarihi : 12.2.2019 18:31:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!