Adab-ı Muaşeret Okutulmalı 2

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


26

TAKİPÇİ

Adab-ı Muaşeret Okutulmalı 2

Ayakta dikilmişim otobüs içindeyim,
Muhterem birisinin kulak misafiriyim…

Şahsıma dönük hâlde, bizse tam önündeyiz,
Telefonla konuşur, titizlikle izleriz…

Ona döndüğümüzden yüzümü çeviremem,
Muhterem ki çok kibar, zor değil etkilenmem…

Telefonla konuşur sanki sessiz harflerle,
Dudak bile oynamaz anlaşır cümlelerle…

Utandım ibret aldım yerin dibine indim,
Şahsıma kurs vermişti gibi bir his edindim…

Yüksek ses hoş değildi bunu şimdi anladım,
Kulağıma küpeydi, bir adap kavramıştım…

Muhtereme yöneldim dedim, nasıl anlaştın?
Bu hassas incelikle sesleri nasıl aldın?

Lafın anlaşıldı mı şahsıma ibret oldun,
Anlattıklarımla da şahsı pek sıkmıyordum…

Adab-ı Muaşeret ki kolay değildir,
Her yerde terbiye şart ki bu verilmelidir…

Ders ile okutulsa da topluma yayılsa,
Sevgi, saygı oluşsa kargaşalar azalsa…

(2012)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 17.4.2015 00:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!