Acı tecrübe Şiiri - Mustafa Parlak

Mustafa Parlak
182

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Acı tecrübe

Doksan dokuz yılında öğrendim ben yaşamayı
Ölmüş bedenimden yükselerek, ağır yaralıyken ruhum
Kendimi şanslı addederek güç bela başardığım nefes almayı
Ölen insanlara bakıp, vara yoğa her şeye aldırmamayı
Çok değil yirmisindeydi yaşım.
Çok değil yirmisindeydi enkaz altında kalan Zülküf arkadaşım.
Hep gülerdi yüzü, neşe hayat duluydu,
Bir gelecek hayal etmişti, yarınlardan umutluydu.
Muratla çıkarak mağaramızdan, duraksadım, baktım dünyama
Yıkılmıştı herşey, bir uğultuydu duyduğum
Bir başka gün yoktu böyle korktuğum
Ne kolay olmuştu saniyeler içinde paldur küldür yıkılmıştık
Her birimiz bir tarafa, gayri ihtiyari savrulmuştuk
O gün kanaat ettim her şeyin bir hiçten inaret olduğuna
Ev, evren kainat bize ait değildi, hepsi boşuna
Aldanma dedim kendime aldanma dünyasına
Çelik'ten zırh giymiş olup çıksan da uzaya
Grostonluk tenekeler yüklesende okyanuslara
Bana bir şey olmaz deme, böbürlenme
Bir hiçsin hiç, acıyla tecrübe ettik sonunda
Hayat sen ne imişin, sözlüğü tersten okuttun
Otuz saniye sürmedi, tüm mahlukatı korkuttun
Kendimde içinde yerimizi bildirdin tüm insanlığa
Zamanın ne getireceği belli değil, boş hayal kurmakta
On bin yıldır yaşadım diyorsan düzen böyle
Tevekkül et sığın Allah'a, gayri laf etme bundan böyle

Mustafa Parlak
Kayıt Tarihi : 17.5.2020 00:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!